استان خوزستان یکی از استانهایی است که در ماهها و سالهای اخیر با بحرانهای زیادی روبهرو بوده و حالا همانند دیگر استانهای بندری کشورهای حوزه خلیج فارس با بیماری کووید 19 دست به گریبان است. اگر خبرهای آبادان را در سالهای اخیر جستوجو کنید میبینید که یکی از جدیترین مشکلات شهروندان، بیکاری و عدم ایجاد اشتغالهای جدید و پایدار است. با وجود اینکه این بندر از سابقه اقتصادی خوبی برخوردار است اما در سالهای اخیر نتوانسته آنچنان که باید جهشی در این زمینه داشته باشد و همین موضوع عاملی شده تا نزدیک به 40 درصد درآمد شهرونداناش از طریق لنجهای سنتی و دریا تامین شود و چیزی حدود 10 هزار نفر به صورت مستقیم از همین لنجهای چوبی امرار معاش کنند و به صورت مستقیم همه آبادانیها به نوعی با دریا در ارتباط باشند. با تمام مشکلات موجود در آبادان حالا بعد از ظهور کرونا کاسبی ملوانان و لنجداران به مذاکرات دیپلماتیک بین ایران و کویت گره خورده و بعد از ماهها نامهنگاری حالا منتظرند که جوابی به آنها داده شود. آنطور که مدیرعامل تعاونی لنجداران آبادان، اروندکنار و چوبیده میگوید در شرایطی که کشتیهای تجاری، مسافربری و کانتینردار به راحتی بین آبادان و کویت دائما در حال تردد هستند اما تنها به دلیل عدم هماهنگی بین دو کشور، لنجهای سنتی نمیتوانند در این میسر حرکت کنند و همین عاملی شد تا درآمد 10 هزار نفر از زمان پیدایش کرونا تا اوایل تیرماه به صفر برسد. آنطور که این فعال صنفی میگوید هیچ منبع درآمد دیگری در آبادان برای لنجداران و ملوانها وجود ندارد و تردد گردشگران که به نوعی منبع درآمد محسوب میشود هم کاهش چشمگیری داشته و حالا جمعیت این بندر رفتهرفته وارد بحران جدیدی میشود؛ بحرانی که با رایزنیهای دیپلماتیک آن هم در سطح کاردار میتواند برطرف شود و روال عادی به آبادان بازگردد. لازم به ذکر است امارات متحده عربی، دیگر کشور حوزه خلیجفارس که با ایران مراودات مالی و تجاری دارد، اجازه تردد لنجهای سنتی را صادر کرده و بسیاری از لنجهای حاشیه شمالی خلیجفارس در حال رفتوآمد هستند اما به دلیل اینکه گمرک آبادان اجازه واردات تهلنجی (محصولاتی که ملوانان و لنجداران با خود میآورند) را به این شناورهای سنتی نمیدهد، اعزام آنها به امارات بهصرفه نیست. با توجه به خبرهایی که از آبادان به دست ما رسیده تعداد قابل توجهی از لنجهای چوبی با محمولههای علوفه آماده حرکت به سمت کویت هستند اما ملوانان روزها را به امید وزیدن باد دیپلماسی به آبادان و حرکت به سمت کویت، سر میکنند، زیرا تنها رایزنی بین سفارتخانههای بین دو کشور میتواند رونق را به لنجهای به گل نشسته آبادانی بازگرداند. در ادامه گفتوگوی آتیهنو را با نماینده لنجداران آبادان میخوانید. مسعود حیاوی، مدیرعامل تعاونی لنجداران آبادان، اروندکنار و چوبیده در مورد آخرین وضعیت اعضای این تعاونی و لنجدارانی که بیش از چهار ماه است که درآمدی کسب نکردهاند به خبرنگار ما میگوید: «تعاونی لنجداران آبادان، اروندکنار و چوبیده در مجموع 200 لنج سنتی دارد که بیش از 10 هزار نفر به صورت مستقیم و بسیاری به صورت غیرمستقیم از راه تردد دریایی این شناورها امرار معاش میکنند که این مجموعه بعد از محدودیتهایی که شیوع ویروس کرونا به وجود آورده حتی یک ریال هم درآمد کسب نکردهاند و با توجه به اینکه در طول این مدت گردشگری هم به سمت آبادان نیامده است باید بگویم هر روز برای ما بحرانیتر از دیروز میشود. با وجود اینکه کشتیهای فلزی تجاری و مسافری و همچنین شناورهای باربری کانتینردار بین ایران و کویت تردد میکنند، لنجهای سنتی نمیتوانند به روال عادی خود بازگردند.»
این فعال صنفی با اشاره به تردد لنجهای سنتی سایر بنادر ایران در خلیج فارس ادامه میدهد: « بین شناورها تنها لنجهای چوبی نمیتوانند بین ایران و کویت تردد کنند. اگر امکان این وجود دارد که از راه لنجهای ما بیماری منتقل شود با دیگر شناورها نیز خواهد شد. این در حالی است که کشور امارات متحده عربی این اجازه را داده است که لنجهای چوبی در بنادرش پهلو بگیرند ولی به دلیل اینکه برای همکاران ما صرفه اقتصادی ندارد به سمت امارات حرکت نمیکنیم. یکی از مشکلات دیگر ما این است که کمرگ آبادان اجازه واردات تهلنجی را به ما نمیدهد و همین دلیلی است که سفر به امارات برای ما بهصرفه نباشد در غیر این صورت ما به سمت این کشور هم حرکت میکردیم تا حداقل درآمدی کسب کنیم. سواحل کویت به دلیل اینکه نزدیکتر هستند و همچنین بازار هدف ما است تنها راه کسب درآمد ما محسوب میشوند. در حال حاضر به صورت مدام از سمت تجار و بازرگانان کویتی درخواست ثبت سفارش سیفیجات و علوفه داریم؛ اما چه کنیم که راه بسته است.»
حیاوی با تاکید بر اینکه گره این مشکل تنها به دست وزارت امور خارجه و مسئولان استانی باز میشود اضافه میکند: «از طریق ارسال نامه به وزارت کار، وزارت صمت، وزارت امور خارجه، نمایندگان شهروندان آبادان، فرمانداری شهرستان و سفارتخانههای دو کشور، شرح حال این روزهای لنجداران آبادانی را دادهایم و از آنها خواستهایم تا هرچه زودتر مشکلات ما برطرف کنند.»
مدیرعامل تعاونی لنجداران آبادان با درخواست تعجیل مسئولان در بازگشایی راه تردد لنجها ادامه میدهد: «همانطور که گفتم تردد بین دو کشور برقرار است و همین مورد نشان میدهد که با رایزنی و چند نامهنگاری و دیدار در حد کاردار سفارتخانهها مشکل ما برطرف میشود اما با توجه به وعدههایی که به ما داده شده همچنان لنجها بارگیری کرده در آبادان پهلو گرفتهاند و همه در انتظارند که به سمت کویت حرکت کنند. اصلیترین منبع درآمد شهروندان آبادان از راه دریا است اما در این شرایط کسی حالی از ما نمیپرسد و هر روز وارد فاز جدیدی از بحران میشویم. اکثر همکاران ما دارای 5 تا 6 فرزند هستند و تنها راه درآمدی آنها هم دریانوردی است که اکنون به تعطیلی کشیده شده است. اشتغال در آبادان نیز سالها است که وضعیت خوبی ندارد و همین میتواند عاملی باشد که مسئولان استانی و شهرستانی برای باز شدن راه تردد به کویت بیشتر تلاش کنند اما ما از آنها گلایه داریم که چرا برای حل مشکلات تعجیل نمیکنند؟»
این فعال صنفی با اشاره به وضعیت اقتصادی منطقه و گرایش جوانان به سمت فعالیتهای دریانوردی اضافه میکند: «این نکته هم لازم به یادآوری است که بعد از بحران بیکاری در آبادان و شهرستانهای اطراف بسیاری از جوانان و شهروندان به سمت ملوانی و باربری دریایی روی آوردند و این کار را به عنوان آب باریکهای میدانند و در فصلهایی که گردشگران به آبادان میآمدند به کارهایی در این حوزه مشغول میشدند اما حالا با شیوع ویروس کرونا مشکلات دوچندان شده است. از سویی باقی شناورها اجازه تردد در دریا را دارند اما ما نمیتوانیم به آب بزنیم و از سوی دیگر در انتظار ورود مسئولان برای رسیدگی به مشکلات رایج خود روزها را سپری میکنیم. امیدواریم با توجه به روابط خوب دیپلماتیک بین ایران و کویت اجازه تردد لنجها هرچه سریعتر صادر شود، در غیر این صورت نمیتوانیم پیشبینی کنیم که این بحران به کجا خواهد رسید. هر بار که در این زمینه با مسئولی صحبت میکنیم قول مساعد میدهند اما در عمل نتیجهای نمیبینیم. بیپولی و بدهکاری و مشکلات زندگی فکر ما را به اندازه کافی مشغول کرده بود اما حالا وقتی به اسکله میآییم و لنجهای پهلو گرفته که ماهها است تکان نخورده را میبینیم حالت ناامیدکنندهای به ما دست میدهد. سال جدید را در همین شرایط آغاز کردهایم اما انشاءالله در چنین وضعیتی به پایان نرسانیم.»