مهدی طارمی

برعکس ظاهر مظلومش به‌نظر می‌رسد یکی از حاشیه‌سازان برای تیم پرسپولیس است. مثل هفته پیش که شب قبل از بازی با صنعت نفت از دستور طاهری مبنی بر حضور در برنامه اسپانسر باشگاه تمرد کرد و دادوهوار راه انداخت که بازیکن‌ها باید جداگانه با آن‌ها قرارداد بسته شود. جدای از ناآگاهی طارمی از مقوله اسپانسرینگ و اینکه پولی که باشگاه از این حیطه به‌دست می‌آورد از این جیب به آن جیب است، این کار طارمی داشت باعث می‌شد در بازی نفت او هم برود ور دل رفیق مغضوبش رضاییان! هرچند هردوی آن‌ها به میدان رفتند و یکی پاس گل داد و دیگری گل زد!

علیرضا منصوریان

نوار پیروزی‌هایش در اهواز پاره شد و باعث شد در کنفرانس بعد از بازی زمین و زمان را به هم پیوند بزند. علی‌منصور از وضعیت فحاشی در اهواز نالید، در حالی ‌که با توجه به اتفاقات هفته قبل و بلایایی که بر سر پرسپولیس در اهواز آمد باید از شادی می‌گریست! البته علت ناراحتی منصوریان فقط پاره شدن نوار پیروزی‌ها و فحاشی تماشاگرنماهای پرتعداد اهواز نبود، او که همین چندی پیش از لیگ انگلستان پیشنهاد مربی‌گری داشت به دلیل نداشتن مدرک نمی‌تواند در لیگ قهرمانان آسیا روی نیمکت ذخیره‌ها بنشیند. ما بودیم ول می‌کردیم می‌رفتیم منچستر.

امیر عابدینی

داشتیم فکر می‌کردیم در مورد شاهکار اخیر استاد چه بنویسیم که کی‌روش در ابتدای بیانیه شدیداللحن جدیدش نوشت: «بومیان آمریکای شمالی می‌گویند اینکه با هزار دشمن خارجی بجنگید بهتر است تا با یک دشمن داخلی بجنگید.» البته بدیهی است که امیر عابدینی علاقه‌ای به بومیان آمریکایی ندارد، ولی می‌توان او را به حفظ آرامش و نغلتاندن تیم ملی به ورطه حاشیه در این شرایط ایده‌آل دعوت کرد. از مهدی تاج صمیمانه خواهشمندیم عابدینی را تا پایان مسابقات مقدماتی جام جهانی بفرستد مرخصی تا انرژی‌اش را در راه دیگری تخلیه کند!