printlogo


دربی یا شیشه عمر استراماچونی؟
برگزاری دربی در هفته چهارم خیلی خوشایند نیست. بازی این دو تیم در کوران رقابت‌ها هم به‌خاطر وجود حساسیت زیاد، اکثرا محافظه‌کارانه و کم‌رمق از آب درمی‌آید، حالا حساب کنید تازه هفته چهارم لیگ است، تیم‌ها اصلا جا نیفتاده‌اند و مربیان دو تیم حتی هنوز به ترکیب موردنظرشان نرسیده‌اند. اول فصل هم هست و فرصت برای جبران امتیازات از دست رفته زیاد، پس دربی91 بیش از هر دربی دیگری به احتمال زیاد به‌لحاظ فنی تهی خواهد بود و بهتر است با توقع دیدن یک بازی سرد و غیرفنی جلو تلویزیون بنشینیم و انتظار دیدن مسابقه جذابی را نداشته باشیم. در این گزارش می‌خواهیم وضعیت دو تیم را بررسی و آرایش احتمالی آن‌ها در شهرآورد روز یکشنبه را پیش‌بینی کنیم.
علی سلطانی

آبی‌های لغزان
میزان استرس قطعا در اردوی استقلال بیشتر است. آن‌ها یکی از ضعیف‌ترین شروع‌های تاریخ‌شان را داشته‌اند و با کسب دو امتیاز از سه بازی، به‌شدت پریشان و مضطرب هستند. تجربه نشان داده، وجود استرس باعث افزایش افت کیفیت فنی در دیداری با این درجه از حساسیت خواهد شد. شیشه عمر آینده استراماچونی روی نیمکت استقلال، قطعا در گرو سرنوشت این بازی است. با توجه به روندی که استقلال آغاز کرده، کسب تساوی در دربی هم برای استراماچونی، مدیریت باشگاه و هواداران آن قابل‌قبول است و باخت در بازی، کاسه صبر هواداران و مدیریت باشگاه را لبریز خواهد کرد. از همین رو می‌توان انتظار داشت که استقلال برای پیروزی به آب‌‌وآتش نزند و سعی کند با یک نمایش آرام و متفکرانه، بازی را کنترل کند. نبود سه مهره تهاجمی موثر این تیم به نام‌های فرشید اسماعیلی، مهدی قائدی و دیاباته را هم به‌دلایل قبلی اضافه کنید تا بفهمید استراماچونی اگر حتی هوس ریسک و بازی انتحاری به سرش بزند، دستش از همیشه برای اجرای تاکتیک‌های هجومی خالی‌تر است و مهره هجومی زهرداری در چنته ندارد. البته آن‌ها شجاعیان و تبریزی را در خط حمله دارند، ولی هیچ‌کدام از این دو، نه خلاقیت قائدی را دارند و نه قدرت تمام‌کنندگی و دوندگی دیاباته‌ای را که هنوز وارد ترکیب استقلال نشده، مصدوم شد. با این تفاسیر بار اصلی تهاجم در این دیدار روی دوش مرتضی تبریزی است که به‌‌رغم عملکرد نه‌چندان درخشانش در فصل گذشته، همچنان زهردار و خطرناک به نظر می‌رسد و در صورت تغذیه خوب از سوی وینگرها و هافبک‌ها می‌تواند دفاع کند و پرسپولیس را آزار دهد.
 
قرمزهای مقتصد
چیزی که پرسپولیس کالدرون در این سه هفته از آن بی‌بهره بوده هویت یا شخصیت تاکتیکی است. پرسپولیس حتی از فصل آخر برانکو هم مقتصدتر بازی می‌کند و به نظر می‌رسد بدنه اصلی تیم به‌دلیل کسب تقریبا تمام افتخارات ممکن در طول سه فصل گذشته، اشباع‌شده و عاری از انگیزه هستند. آن شور و هیجان کالدرون و دستیارانش هنوز در تیم جاری نیست. علی علیپوری که طی دو فصل گذشته گل کاشته بود، امسال سردرگم و بی‌انگیزه است. او انتظار داشت برای کسب درآمد بیشتر لژیونر شود یا حداقل دستمزدش جهش قابل‌توجهی داشته باشد که البته با توجه به کیفیت عملکردش توقع بیراهی هم نبود، ولی باشگاه مانع از خروج او شد و همین قضیه باعث شده، علیپور که تنها مهاجم نوک تیم است، بدون حضور رقیب قدرتمندی روی نیمکت و بدون انگیزه‌ای برای رقابت، بی‌دقت‌تر از همیشه بازی کند. در این شرایط امید هواداران پرسپولیس بیشتر روی درخشش ترابی است که همچنان جنگنده، خلاق و قبراق بازی می‌کند. حضور ترابی در سمت چپ قوای تهاجمی پرسپولیس قطعا روز سختی را برای وریا غفوری رقم خواهد زد و مانع نفوذهای مرگبار وریا خواهد شد. با توجه به بی‌دقتی خط دفاع استقلال و افت عملکرد آن در دقایق پایانی بازی، بعید نیست کالدرون به مهره‌های دونده‌ای مثل سیامک نعمتی و وحید امیری میدان دهد که سابقه‌شان در دربی‌ها هم کم نیست. ترکیبی از وحید امیری و مهدی ترابی به‌عنوان وینگر، علی علیپور در خط حمله و بازی سیامک نعمتی یا امید عالیشاه پشت‌سر او می‌تواند به کابوس استقلالی‌ها بدل شود، ولی مشکل پرسپولیس را باید کمی عقب‌تر دانست. حضور توامان کمال کامیابی‌نیا و بشار رسن به‌جای احمد نوراللهی و سیامک نعمتی می‌توانست کمربند میانه میدان سرخ‌ها را محکم کند، اما کمال مصدوم است و بشار هنوز آماده 90دقیقه حضور نیست. از طرفی نوراللهی قدرت تخریبی کمال را ندارد و نعمتی به اندازه رسن خلاق و تغذیه‌کننده نیست.
 
پیش‌بینی
در ابتدای گزارش هم گفتیم، با وجود شرایط دو تیم، رقم خوردن یک تساوی دیگر در این دیدار قابل پیش‌بینی‌ترین نتیجه‌ای است که می‌توان برای دربی91 متصور شد، مگر اینکه یک اتفاق یا حادثه به یک گل زودهنگام منجر شود و روند بازی را تغییر دهد. این گل زودهنگام اگر از سمت پرسپولیس به ثمر برسد، بازی گرم‌تری را شاهد خواهیم بود. چون باخت، وضعیت استقلال را در جدول اسفناک می‌کند، به احتمال زیاد باعث اخراج استراماچونی می‌شود و آبی‌ها را بیش از پیش وارد بحران می‌کند.