«گری جورگاتوس»، جامعهشناس و هماهنگکننده ملی پروژه پیشگیری از خودکشی و احیای تروما، به مناسبت روز «مقابله با خودکشی» در نشریه «نئوس کوموس» مینویسد: «کشور یونان سابقهای درخشان در سطح پایین آمار خودکشی در جهان داشته، اما طی یک دهه گذشته، یعنی از ابتدای سال2008 میلادی تاکنون، این جایگاه با در نظر گرفتن برخی تغییرات اجتماعی در این کشور دستخوش تحولات معناداری شده است. بررسیهای انجامشده درباره این تغییرات معنادار تعداد خودکشیها در دوره موردنظر نشان میدهد، مشکلات اقتصادی و روند افزایشی ورود پناهجویان به این کشور اثرات بالایی در بدتر شدن جایگاه یونان در این موضوع داشته و دارد. این در حالی است که اصولا خودکشی در میان افراد خودبهخود ایجاد نمیشود، بلکه سلسلهای از اتفاقات و جریانها دستبهدست یکدیگر داده و نهایتا عاملی در ایجاد انگیزه و تصمیمگیری فرد به انجام این کار خواهد شد.» به نوشته وی، این اتفاق اگرچه بهظاهر مربوط به یک منطقه خاص از دهکده جهانی است، اما اثرگذاری افزایش تعداد مهاجران در جامعه یونان، همچنین سیاستهای مهاجرپذیری در برخی کشورها مثل کانادا، استرالیا، انگلستان و گروهی از کشورهای اروپایی نکتهای است که مشخص میکند باید با دقت بیشتری به این آمار توجه داشته باشیم. هماهنگکننده ملی پروژه پیشگیری از خودکشی و احیای تروما در این زمینه معتقد است، بررسیهای میدانی انجامشده در اهمیت توجه به جوامع مهاجر در کشورهای میزبان نشان میدهد روند افزایش تعداد خودکشیها در میان نسل دوم و سوم آنها افزایش یافته، چون این گروه از جامعه مهاجران نتوانستهاند به هر دلیلی خود را در جامعه میزبان دریابند و اغلب نمیتوانند جایگاه مناسبی برای خود دستوپا کنند. «جورگاتوس» همچنین در مقاله خود تاکید میکند: «شاید هنگامی که از مهاجرت سخن میگوییم تصاویری از گروهی را مدنظر داشته باشیم که از نقطهای به نقطه دیگر برای دستیابی به شرایط زندگی بهتر در حرکت هستند. درحالی که واقعیت پنهان چیز دیگری است و این فرهنگ یک ملت است که از نقطهای به نقطه دیگر در حال انتقال است.» وی مینویسد: «استرسهای ایجادشده در میان مهاجران از ملیتهای مختلف میتواند در یک یا دو نسل بعد از آنها مشکلات معناداری ایجاد کند که خودکشی تنها یکی از آنهاست. این در حالی است که این معضل میتواند در جامعه میزبان نیز اثرگذاری بالایی داشته و در آنجا نیز مشکلاتی برای ساکنان بومی ایجاد کند.»