بحث داغ شبکههای اجتماعی
سههفته شکنجه در خانه!
صدرا محقق
هفته گذشته خبر نجات زنی که 21 روز تحت شدیدترین شکنجهها توسط شوهرش بود، بهسرعت تیتر اول رسانهها و شبکههای اجتماعی شد. داستان زندگی اعظم و موردهای مشابه او به یکی از داغترین بحثهای روزهای گذشته در شبکههای اجتماعی فارسیزبانان تبدیل شد.
اعظم نام زنی است که همراه دخترانش طی 21 روز شکنجه شدید شوهر معتادش غذا نخوردند، اما هنوز زندهاند و هدیه و هانیه دختران پنج و هفتساله او هنوز نفس میکشند.
آنطور که رسانهها در این باره نوشتهاند روز دوم فروردین همین امسال، شوهر اعظم که توهم خیانت داشته، زن و بچههای خود را به طبقه پایین خانه برده، پردهها را کشیده و شروع به تهدید، آزار و اذیت آنان میکند. او زنش را به میله گازی در اتاق پشتی میبندد و دست و دهانش را نیز با دستمال میبندد تا صدایی از او به گوش همسایهها نرسد.
در مدت 21 روزی که اعظم و دخترانش در خانه محبوس بودند، هیچ غذایی نبوده که حتی دختران از آن بخورند، پدر بچهها هم وقتی از خانه بیرون میرفته است، در را قفل میکرده تا کسی نتواند به خانه وارد یا از آن خارج شود.
به گفته خود اعظم شکنجهها و آزارهایی که توسط شوهرش دیده است بسیار وحشتناک بوده و اصلا کار یک انسان با روان سالم نبوده است. شوهرش او را داخل صندوق فلزی میانداخته و درش را قفل میکرده تا از نبود اکسیژن خفه شود و یا زیر صندوق، اجاق گازی روشن میکرده و پاهایش را میسوزانده. او طی این مدت با چاقو تمام بدن اعظم را بریده است.
درنهایت یک مرد غریبه، که شوهر اعظم به خانه میآورد، وضعیت او و دخترانش را میبیند و بهسرعت پلیس را خبر میکند. بعد از پنهان شدن و فرار شوهر اعظم، پلیس او را دستگیر میکند و به بازداشتگاه میبرد. اعظم و دو دخترش نیز توسط اورژانس اجتماعی به یکی از مراکز بهزیستی انتقال مییابند.
از همان اولین لحظات انتشار این خبر تلخ، کاربران زیادی در این باره نوشتههای فیسبوکی و توییتری منتشر کردند و عکسهای دلخراش زخمهای بهجامانده از 21 روز شکنجه اعظم در اینستاگرام منتشر شد.
خبر آنقدر تلخ و دردناک بود که یکی از کاربران روایت وضعیت خود را اینگونه بیان کرد: «متن خبر آنچه بر اعظم گذشته اینقدر غمانگیز و تاسفباره که چند ساعته نمیتونم جلوی بغضمو بگیرم.» کاربر دیگری هم در همین باره نوشت: «درست وقتی فکر میکنی دنیا از این تلختر نمیشه، اتفاقات جدید مثل آنچه بر سر اعظم آمده، شنیده میشه.»
در این بین اما برخی از کاربران شبکههای مجازی معتقدند که روایت اعظم، تنها مورد شکنجههای خانگی از این دست نیست و اتفاقات مشابه زیادی نیز افتاده که به دلیل نبود شبکههای اجتماعی در سالهای پیش، اینگونه بازتاب نداشتهاند. کاربری به نام زهره در صفحه فیسبوکش در این باره نوشت: «ماجرای اعظم خیلی وحشتناکه اما جدید نیست. بارها شده بیمارانی تو اورژانس داشتیم که به خاطر خشونت همسراشون آسیب دیده بودن و حتی حاضر نبودن شکایت کنن! تا وقتی خانه امنی نباشه که از این زنها حمایت کنه، اعظمها هستند و حتی به رهایی فکر نمیکنن. سکوت خشونت رو بازتولید میکنه و تنهایی و عدم حمایت زن رو مجبور به سکوت میکنه.»
کاربری به نام اعظم در توییتر نوشت: «موضوع شکنجه اعظم رو خوندم. جالبه اسم منم اعظمه و 5 سال پیش شوهرم منو لای در خونه نگه داشت و در رو محکم بست و باعث شد ران پایم آسیب ببینه. در این مدت چون بیمه نبودم و هزینه عمل رو نداشتم پامو عمل نکردم و پام کج شده و ورم داره. نمیتونستم طلاق بگیرم چون تهدیدم میکرد و مدارک شناساییمو پنهان کرده بود و من هم هیچ پناهی نداشتم، اعظمها زیادند در جامعه ما...»
چند روز بعد از این ماجرا، خبری منتشر شد که دادگاه اعلام کرده که اگر وثیقه 20 میلیون تومانی برای شوهر اعظم بیاورند، او از زندان آزاد میشود. این موضوع نیز بهسرعت میان اهالی شبکههای مجازی مورد انتقاد قرار گرفت. خبر آزادی این مرد شکنجهگر آن هم با وثیقه 20 میلیون تومانی بار دیگر موضوع داغ تمام شبکههای اجتماعی شد.
کاربری در توییتر نوشت: «مردی که 21 روز همسر و بچههاش رو شکنجه کرده قراره با وثیقه 20 میلیونی آزاد بشه! یعنی جون یه انسان و بچههاش 20 میلیون میارزه؟» کاربر دیگری به نام الهام نوشت: «عکسهای اعظم رو ببینید، روش شکنجه مانند داعش بوده! اما حالا خبر رسیده این پرونده جنایی نیست و شوهر شکنجهگر اعظم با 20 میلیون تومان وثیقه آزاد میشه.»
حجم انتقادها تا جایی بالا گرفت که شهیندخت مولاوردی، معاون زنان و خانواده ریاست جمهوری، دستور پیگیری ویژه وضعیت اعظم را صادر کرد.
چند روز پس از این اعتراضات، وکیل اعظم اعلام کرد: «قرار شوهر این زن که مظنون پرونده است به دستور معاون دادستان مشهد تشدید شده و او قرار است تا روز دادگاه در بازداشت بماند.» مرضیه محبی، وکیل اعظم، گفت: «این تصمیم پس از روشن شدن نتایج بررسیهای پزشکی قانونی و به این دلیل اتخاذ شده که جرم انجامیافته موجب جریحهدار شدن اذهان عمومی شده است.»