روح فردی در کار گروهی
مهران امیری؛ کارشناس کسبوکار
کمتر کسی را میتوان یافت که در مقابل فلسفه و مزایای کار گروهی مقاومت کند. عموم افراد خود را علاقهمند یا دستکم همراه با گروه معرفی میکنند بهویژه آنکه این روزها در معرفی هر شغل جدید به متقاضیان روی داشتن روحیه کار گروهی تاکید زیادی میشود. اما بهراستی ما چقدر با ویژگیهای کار گروهی آشنا هستیم و آن را رعایت میکنیم؟
مشارکت در یک فعالیت گروهی چه با هدف تفریح و سرگرمی باشد و چه با اهداف اجتماعی و چه آنکه در اجرای وظایف شغلی، نیازمند فهم و پذیرش قواعدی است که پایبندی به آنها نه در بیان بلکه در عمل باید نشان داده شود.
در کار گروهی هدف اجرای یک وظیفه مشخص با همکاری و همراهی همه افراد گروه است. آنچه به گروه هویت میدهد وظیفه و هدفی است که گروه برای آن تشکیل شده، بنابراین تکتک افراد و کل گروه با انجام درست همان کار یا رسیدن به هدف معرفیشده معنا پیدا میکنند.
در کار گروهی ابراز نظرات، مطرحکردن افراد، ایجاد میدان فعالیت برای هر فرد و مواردی از این دست، تنها زمانی مجاز و قابلدرک است که به پیشبرد برنامه کلی گروه کمک کند. در حقیقت در کار گروهی همه توان و قابلیت افراد در خدمت وظیفه یا هدف گروه است.
بد نیست ببینیم چه چیزی مانع موفقیت بسیاری از گروههای کاری میشود؟ درواقع تشکیل یک گروه ضامن موفقیت نیست. در مسیر شکلدهی و جذب افراد برای یک گروه باید به ثمربخشبودن آنها در گروه توجه کرد.
در بسیاری موارد تشکیل گروهی از افراد همسان بهمعنای ناکامی محتوم است. گروه باید ترکیبی از همه تواناییهای موردنیاز برای پیشبرد کار باشد. از طرف دیگر تاکید روی این نکته ضروری است که افراد در خدمت گروه هستند و گروه برای ابراز وجود آنها تشکیل نشده.
با این توصیف روشن است که چرا بسیاری از ما تجارب زیادی از کار ناموفق گروهی را در خاطر داریم.
گروههایی که پیرامون یک هدف مشخص شکل نمیگیرند، گروههایی که افراد آن در خدمت جمع نیستند و بهدنبال استخدام گروه برای مقاصد و خواستههای خود هستند، در خاطره بسیاری از ما نمونههای روشنی دارند. بهعبارت دیگر، برای هموارشدن راه موفقیت در فعالیت گروهی باید از واردکردن روح فردی در کار گروهی پرهیز کنیم.