مهمترین دغدغه جامعه پزشکی کشور، سلامتی آحاد مردم است. درواقع ما تولیدکنندگان سلامت جامعه هستیم و فروشندگان سلامت نیستیم. یک پزشک به محیطی مملو از آرامش نیاز دارد تا بتواند خدمات سلامتی را به جامعه ارائه دهد، اما برخی رفتارها و تصمیمها موجب شده این آرامش از جامعه پزشکی سلب شود. مثلا چند وقت است که صداوسیما به حمله سمت جامعه پزشکی روی آورده است. در این بین، عدهای نیز با هجمه به جامعه پزشکی، تلاش دارند که پرده حرمت بین بیماران و پزشکان پاره شود، در حالی که پزشکان خود را از همین جامعه دانسته و خدمت به مردم را مایه مباهات و افتخار خود میدانند. مثلا در بحث الزام نصب کارتخوان در مطبها، هجمهای به جامعه پزشکی وارد شده که بهدور از انصاف است. اول اینکه باید در نظر گرفت که اغلب پزشکان از کارتخوان استفاده میکنند و نصب کارتخوان
از جمله نیازهای ضروری در مطبهاست که اغلب همکاران ما از کارتخوان بهره میبرند. دوم اینکه پزشکان در زمره اولین گروههای اجتماعی هستند که مالیاتشان را با طیبخاطر پرداخت میکنند. سوم اینکه باید اذعان داشت که امکان دارد برخی پزشکان نیز از کارتخوان استفاده نکنند یا حتی ممکن است برخی پزشکان هم وجود داشته باشند که مالیاتشان را پرداخت نکنند، اما تعداد این گروه از پزشکان بسیار ناچیز است. نباید بهخاطر یک گروه متخلف، کل جامعه پزشکی را محکوم کرد یا کل جامعه پزشکی را مورد هجمه قرار داد. در جامعه پزشکی هم مثل هر صنف دیگری، ممکن است برخی افراد تخلفاتی انجام بدهند، اما باید بهجای محکومکردن کل جامعه پزشکی، اجازه داد که خود جامعه پزشکی این افراد را اصلاح کنند. نباید از خاطر برد که پزشکان ایرانی همان افرادی هستند که در طول هشت سال جنگ تحمیلی، دوشبهدوش مردم برای صیانت از کشور ایستادند و در سختترین شرایط و در خطمقدم جبههها حضور داشتند و هرگز وظیفه اخلاقیشان را رها نکردند. امروز نیز همان پزشکان خدوم کشور در سنگری دیگر به ارائه خدمت به مردم میپردازند. باید توجه داشت که این روزها بسیاری از پزشکان کشور در مناطق محروم خدمت میکنند، در حالی که خیلی از آنها ماههای متمادی است که حقوق و کارانه خود را نگرفتهاند. اینها فقط گوشهای از مشکلات جامعه پزشکی است که امید داریم رفع این مشکلات در اولویت قرار بگیرد.