«فردوس کاویانی» بزرگ‌ترین ساکن آپارتمانی بود که همسران در آن زندگی می‌کردند. «کمال لطفی» مرد میان‌سال جاافتاده‌ و احساساتی بود که در یک گاوداری کار می‌کرد و روحیه‌ای لطیف و شاعرانه داشت. 

هرچند دقیقه یک بار همسرش «مهین» را صدا می‌زد تا با او حرف بزند و بر احساس تنهایی‌اش غلبه کند. کمال سریال «همسران» با سریال «همسران» حدود بیست‌وپنج سال پیش، هر شب مهمان خانه‌های ما می‌شد. البته سریال این قدر پرطرفدار بود که بارها و بارها از شبکه‌های مختلف بازپخش شد. 

کمال قصه ما چندین سال است که خانه‌نشین شده و دور از دنیای فیلم و سریال روزگار می‌گذراند. از آخرین فیلم و سریالی که او بازی کرده حدود هفت سال می‌گذرد. نوشتن این جمله سخت است. 

ولی متاسفانه باید واقعیت بیماری این بازیگر پیشکسوت را بپذیریم و با آن کنار بیاییم. او از بیماری پارکینسون و ضعف شدید جسمانی رنج می‌برد. 

آنچه باعث شد در این شماره به یادش بیفتیم، مراسم نکوداشت او بود که روز گذشته در خانه سینما برگزار شد. بسیاری از بازیگران در چند روز گذشته به یاد او، مجموعه استوری‌هایی را منتشر کردند و نوشتند: «در نکوداشت فردوس کاویانی حاضر شویم تا بعدها حسرت قدردانی از هنرمند در دوران حیاتش بر دلمان نماند.»

کاویانی به‌دلیل کسالت، در این مراسم حضور نداشت و دخترش به نمایندگی از پدر، مهمان هنرمندان شد. 

علیرضا خمسه، بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون، در این مراسم گفت: «فردوس برای من یک کمدین بزرگ بوده و هست. او هم‌زمان هم کمدی را می‌شناسد و هم تراژدی را. من خیلی متاسف شدم که او خیلی سریع با دنیای تصویر قهر کرد.»

بد نیست در پایان این مطلب یادی کنیم از نقش درخشان و بامزه او در مجموعه تلویزیونی «محله بروبیا» او نقش پلیس محله را بازی می‌کرد و با لباس سفیدرنگش وسط محله قدم می‌زد و مراقب شیطنت بازیگرانی چون حمید جبلی، اکبر عبدی، آتیلا پسیانی و دیگران بود. در کارنامه کاویانی همکاری با فیلم‌سازان مطرحی چون داریوش مهرجویی (اجاره‌نشین‌ها، بانو، میکس) و بهرام بیضایی (سگ‌کشی) ثبت شده است.