بیشتر مردم بخشی از روز خود را در کنار غریبه‎ها می‎گذرانند، چه در رفت‌وآمدهای روزانه، چه موقع خرید از سوپرمارکت و چه زمانی که در پارک یا کافه نشسته‎اند. با این حال عده زیادی از ما در انزوایی خودخواسته باقی می‎مانیم، چون معتقدیم تلاش برای برقراری ارتباط با آدم‎های غریبه هر دو طرف را معذب می‎کند. باورهایی از این دست اما ممکن است درست نباشد، تحقیقات ما نشان می‎دهد، انسان‎ها بیشتر اوقات اثرات مثبت ارتباط با دیگران روی سلامتی دو طرف رابطه را دست‌کم می‎گیرند. برای مثال، حرف‌زدن با یک غریبه در مسیر کار ممکن است بیشتر از آنچه فکر می‎کنید شما را شاد کند.

به نظر نمی‎رسد این روابط کوتاه با آدم‎های غریبه بتواند شوربختی را به خوشبختی تبدیل کند، اما می‎تواند کاری کند که لحظات ناخوشایند ما -از جمله ساعات سخت و کسل‎کننده رفت‎وآمد روزانه- دوست‎داشتنی‎تر شوند.

انسان‎ها‎ به‌شکل ذاتی، موجوداتی اجتماعی هستند که ارتباط با دیگران باعث خوشحالی و تندرستی بیشتر آن‎ها می‎شود. در مقابل، احساس انزوا و تنهایی یک عامل اضطراب‎زاست که مثل چاقی و استعمال دخانیات برای سلامتی زیان‎آور است. داشتن پیوندهای مثبت اجتماعی به‌عنوان یکی از عوامل کلیدی در خوشبختی در نظر گرفته می‎شود، عاملی که تأثیرش حتی از میزان درآمد هم بیشتر است.

شاید تصور کنید فقط افرادی که اهل معاشرت هستند از مزایای ارتباط با دیگران بهره‌مند می‎شوند. آزمایش‎های متعدد نشان داده، هم افراد درون‌گرا و هم کسانی که اهل تعامل با دیگران هستند وقتی از آن‌‎ها خواسته می‎شود رفتار برون‌گرایانه داشته باشند، احساس شادی بیشتری می‎کنند. ما متوجه شدیم افراد جدای از اینکه خودشان را تا چه حد برون‌گرا می‎دانند، وقتی در مسیر رفت‌وآمد خود با غریبه‎ها حرف می‎زنند، به‌طور معمول شادتر هستند.

هرچند به نظر نمی‎رسد شخصیت افرد تأثیر چندانی بر تجربه‎ آن‌ها از ارتباط با دیگران داشته باشد، ممکن است انتظاراتشان را تحت‎الشعاع قرار دهد و این مسئله در رابطه با افراد درون‌گرایی که تأثیرات مثبت تعامل را نادیده می‌گیرند، پررنگ‎تر است. این طور که پیداست به‌شکل ذاتی شخصیت افراد بیشتر از تجربیات آن‎ها در شکل دادن به انتظاراتشان نقش دارد. دست‌کم گرفتن اثرات مثبت برقراری ارتباط با دیگران می‎تواند باعث شود ما به آن اندازه‎ای که برای سلامت خودمان و دیگران مفید است، اجتماعی نباشیم. ما نمی‎گوییم باید با هر آدمی که می‏بینید تعامل کنید، یا جواب هر کسی که سعی می‎کند به شما نزدیک شود را بدهید. در عوض پیشنهاد می‎کنیم دفعه بعدی که خواستید به یک غریبه کمک کنید یا با او وارد مکالمه شوید، نگران اینکه چه واکنشی نشان می‎دهد، نباشید و فقط دست به کار شوید. بنابر یافته‎های ما، این کار به احتمال زیاد حالتان را از آنچه انتظار دارید بهتر می‎کند و باعث می‎شود دو طرف احساس کنند شادتر هستند و روابط بهتری دارند.