اگرچه تشکلهای کارگری اذعان دارند که در دوره پسابرجام امنیت روانی بر حوزههای مختلف جامعه از جمله اقتصاد حاکم شده اما به گفته اولیا علیبیگی رییس کانون عالی شوراهای اسلامی کار باید از این فرصت برای رونق تولید داخلی بهره گرفت تا بتوان وضعیت کارگران کشور را بهبود بخشید. کارگرانی که به گفته او هنوز دلمشغولی معیشت خود را دارند و صدای آن ها آنگونه که باید شنیده نمیشود.
به مناسبت روز جهانی کارگر، اگر بخواهیم نگاهی به مطالبات و خواستههای جامعه کارگری را در چه زمینهای مهمتر میدانید؟
ضمن تبریک روز کارگر به جامعه کارگری، به نظر من مهمترین دغدغه جامعه کارگری نبود امنیت شغلی است. مقام معظم رهبری نیز در آستانه روز کارگر به درستی به این موضوع اشاره کردند و این نشانگر اشراف کامل ایشان به مسائل جامعه است. امیدوارم سالی که توسط مقام معظم رهبری به عنوان سال «اقتصاد مقاومتی، اقدام و عمل» نامگذاری شده است، توجه جدی دولتمردان را به بحث امنیت شغلی کارگران به همراه داشته باشد.
این مشکل باعث شده کارگر حتی در برنامهریزی برای معیشت یک ساله خود نیز ناتوان بماند. این بزرگترین دغدغه جامعه کارگری است و امید است که به تدریج شاهد اقدامی عملی برای رفع مشکلات این قشر از جامعه باشیم.
خواسته شوراهای اسلامی کار بهعنوان یکی از تشکلهای باسابقه کارگری برای بهبود شرایط کار و کارگران چیست؟
تاکید ما این است که تبصره یک ماده 7 قانون کار به درستی اجرا شود. خواسته ما از وزارت کار نیز اجرای صحیح و همهجانبه قانون کار است. این ماده و تبصره به این موضوع اشاره دارد که کارگری که به کاری با ماهیت دائمی اشتغال دارد باید با قرارداد طولانیمدت مشغول به کار شود. درحقیقت در کارهایی که ماهیت دائمی دارند کارگران باید ثبات شغلی بیشتری داشته باشند. در این زمینه باید مشاغل مختلف از نظر ماهیت دائمی یا موقت بودن مورد تفکیک و بازبینی قرار بگیرند و متناسب با این مشاغل کارفرمایان قرارداد کارگران را تنظیم کنند. اجرای این قانون درحقیقت به نفع هردو قشر کارگر و کارفرماست.
اگرچه بحث بدهیهای نهاد دولت به سازمان تامیناجتماعی بحثی قدیمی است اما آیا میتوان گفت که این موضوع بر زندگی و معیشت کارگران تاثیر دارد؟
به عقیده من مهمترین مسئولیت سازمان تامیناجتماعی ایجاد نوعی امنیت روانی برای افراد شاغل و بازنشسته است؛ لذا مسئولین باید توجه داشته باشند که صندوقهای بیمه و بازنشستگی در صورتی که امروز در مورد آنها چارهاندیشی نشود تبدیل به معضل بزرگی برای دولت خواهند شد. درحقیقت سازمان تامیناجتماعی سازمانی درآمد-هزینه است. به این معنا که ابتدا درآمدهای این سازمان باید مشخص شود تا این سازمان بتواند هزینههای خود را تامین کند. در صورتی که این سازمان منابع درآمدی خوبی داشته باشد میتواند خدمات بیشتر و بهتری به افراد تحت پوشش خود ارائه دهد. فکر میکنم دولت باید این موضوع را در نظر داشته باشد که این صندوقها نقش مهمی در تامین معیشت افراد دارند.
راهکار شما در این مورد چیست؟
افزایش توان این سازمان با پرداخت بدهیهای نهاد دولت به این سازمان محقق میشود. این بدهیها بیشتر از سالیان گذشته برجای مانده و دولت باید با برنامهریزی مناسب و دقیق این بدهی را به تدریج پرداخت کنند.
آیا شرایط جدید اقتصادی که از منظر مراودات بینالمللی بعد از توافق هستهای ایران و کشورهای غربی حاصل شده میتواند بر زندگی و معیشت کارگران تاثیر بگذارد؟
در وهله اول باید از دولت به دلیل تلاشهای خود برای جلب اعتماد جهانی به کشور تشکر کرد. این توافق باعث شد نوعی آرامش روانی در سطح جامعه و اقتصاد کشور پدیدار شود. به طور مثال تلاش دولت برای کاهش نرخ تورم بسیار ارزشمند است. امیدوارم تاثیرات اجرای برجام را در بخشهای تولید کشور به صورت عملی شاهد باشیم. چون تنها با رونق تولید است که زندگی و کار کارگران هم رونق خواهد گرفت.
انتظار تشکل شما از مسئولان دولتی چیست؟
امیدوارم صدای قشر کارگر همانگونه که مقام معظم رهبری به درستی تبیین کردند توسط دولت و مسئولین اجرایی شنیده شود تا مشکلات این قشر برطرف شود.