از سال‌ها پیش به منظور یکپارچه‌سازی اطلاعات سلامت شهروندان در سطح کشور، سامانه پرونده الکترونیکی سلامت ایران (سپاس)، توسط مرکز مدیریت آمار و فناوری اطلاعات وزارت بهداشت تعریف شد تا امکان ارائه خدمات بهتر بهداشتی-درمانی و مدیریت بهتر نظام سلامت کشور فراهم شود.

به گزارش روزنامه‌شرق، دکتر مهدی شریف‌الحسینی، پزشک و دانشجوی PHD نوروتروما، درباره این سامانه توضیح داده که راه‌اندازی کامل این سامانه، افزایش دسترسی به اطلاعات یکپارچه بیماران، صرفه‌جویی در زمان بیماران و پرسنل سلامت، کاهش خطاهای پزشکی، کاهش آزمایش‌ها و نسخه‌های تکراری، بهبود نتایج درمان و افزایش مشارکت بیمار در مراقبت از خود، تسهیل در آموزش و پژوهش، بهبود مدیریت منابع انسانی و فیزیکی، همکاری بهتر سازمان‌های بیمه‌گر و ارتقای نظارت بر خدمات بهداشتی-درمانی را در پی خواهد داشت. براساس ماده ۱۳ طرح تحول سلامت نیز همه بیمارستان‌ها موظف بودند تا پایان مهرماه ۹۳ ضمن راه‌اندازی سیستم مدیریت بیمارستانی (HIS) و ارتقای کدگذاری، سیستم ثبت اطلاعات بیماران خود را از طریق شبکه اینترنت ملی سلامت (شمس) ۴ به «سپاس» متصل کنند. اما آیا در عمل چنین اتفاقی افتاده است؟ آیا فکری به حال زیرساخت‌ها و آموزش‌های لازم شده است؟ آیا اطلاعات یکپارچه‌ای از بیماران، بیماری‌ها، بیمارستان‌ها و منابع انسانی و فیزیکی وجود دارد؟ مثلا چند سال پیش برای بررسی بروز آسیب نخاعی در تهران، به تمام بیمارستان‌های تهران اعم از دولتی، خصوصی و نظامی مراجعه کردیم. از آنجا که میزان بروز آسیب نخاع براساس آمار استخراج‌شده از سیستم HIS بیمارستان‌ها به طرز اعجاب‌انگیزی، پایین‌تر از حد قابل‌انتظار بود، تک‌تک پرونده بیماران حادثه‌دیده و مورد گمان بررسی شد. نکته جالب و تاسف‌بار، افزایش فاحش آمار بیماران نخاعی در این بررسی مجدد بود، که عمدتا یا از گزارش‌نویسی پرعیب و ایراد پزشکان ناشی می‌شد یا از کدگذاری غلط پرسنل مدارک پزشکی نشات می‌گرفت. متاسفانه این روند معیوب کماکان ادامه دارد. به طور کلی در صورت بها ندادن به مقوله اطلاعات، این نگرانی وجود دارد که طرح تحول سلامت، مجریان و مدیران خود را به سمت‌وسویی بی‌بازگشت و خارج از مسیر اصلی سوق دهد. در این صورت، بدون شک حتی رسیدن به جایگاه قبل از آغاز طرح هم میسر نخواهد بود.