در میزگرد«بیمههای اجتماعی و کارگران» بررسی شد:
دو روی سکه اقتصاد غیرمولد
اول ماه می بهعنوان روز کارگر گرامی داشته میشود. در این روز در طول سالها مبارزه در سالهای نه چندان دور هزاران نفر در راه به رسمیت شناخته شدن حقوق خود جان دادهاند. خواستههایی از قبیل امنیت درآمد، امنیت شغلی، پوشش درمانی مناسب، ایمنی محیط کار و حمایت در برابر حوادث ناشی از کار در زمره حمایتهای اجتماعی قرار میگیرند و مهمترین ابزار تحقق آنها بیمههای اجتماعی است. اما این ابزار مشارکتی مهم که کارگران در راه تحقق آن کوشیدهاند، در ایران امروز با چالشهایی نیز مواجه است که از آن جمله میتوان به بحران در برخی صندوقهای بازنشستگی اشاره کرد. در دنیا این بحران سالمندی است که به معضل تبدیل شده اما در ایران با پنجره جمعیتی ایدهآل، صندوقهای بازنشستگی به بنبست خوردهاند. چه باید کرد؟
باید مسائل و مشکلات حوزه اشتغال و سهم روبهافزون بخش غیررسمی اقتصاد را سروسامان داد یا مشکل، ناشی از عدم تعادل هزینه و درآمد است؟ چرا هزینههای این صندوقها در حال زیاد شدن است؟ هزینههای بخش بیمهاجتماعی به این واسطه زیاد شده که از ابزار بیمه برای مساعدتها استفاده شده و گروههای برخوردار از حقبیمههای معافیتدار تحت پوشش زیاد شدهاند و مطالبات صندوقها از نهاد دولت بابت این مساعدتهای غیربیمهای کار را به جاهای باریک کشانده است؟
عوامل دیگری مانند فرار بیمهای، کاهش درآمدها، عدم کفایت سطح دستمزدها در این زمینه چه نقشی دارند؟ اینها سوالاتی است که موسسه عالی پژوهش تامیناجتماعی به مناسبت هفته کارگر و با گرد هم آوردن دکتر حسین راغفر، عضو هیئتعلمی دانشگاه الزهرا، فرشید یزدانی، کارشناس حوزه رفاه و تامیناجتماعی، و ابوالفضل فتحاللهی، فعال کارگری و عضو هیئتمدیره کانون عالی انجمنهای صنفی کارگران ایران، در میزگردی با عنوان «بیمههای اجتماعی و کارگران» سعی در موشکافی و ارائه پاسخ به آنها را دارد.
در ادامه متن سخنان این کارشناسان را در قالب سه نگاه کارشناسی مستقل میخوانید.