در حالی که سال گذشته، بیماری اوتیسم در زمره بیماری‌های خاص قرار گرفت، اما بودجه‌ای مختص درمان این بیماری در ایران اندیشیده نشده است.

 قطعا این موضوع در فرایند درمان بیماران اوتیسم، تاثیر منفی می‌گذارد که امیدواریم این مشکل مرتفع شود.

هیچ آمار دقیقی از بیماران مبتلا به اختلال اوتیسم در ایران وجود ندارد، اما پیش‌بینی می‌شود حدود 700هزار نفر در ایران به اختلال اوتیسم مبتلا باشند. آمار بروز این اختلال در پسران، چهاربرابر دختران است، اگرچه شدت این بیماری در دختران، بیشتر از پسران گزارش شده است. 

یکی از عمده مشکلات این بیماران در ایران این است که بخش زیادی از جامعه درباره این بیماری آگاهی ندارند و از نحوه برخورد درست با این بیماران مطلع نیستند. 

هرقدر این اختلال در سنین پایین‌تر تشخیص داده شود، قطعا می‌توان برنامه‌ریزی بهتری برای آموزش و درمان این بیماران در پی گرفت، اما متاسفانه گاهی شاهد هستیم که فرایند تشخیص این بیماری بسیار با تاخیر انجام می‌شود. 

بین سنین دو تا سه‌سالگی، بهترین زمان تشخیص اختلال اوتیسم است که این اطلاعات مهم و تشخیص علائم اولیه اوتیسم باید به اطلاع خانواده‌ها برسد.

 در این مسیر، رسانه‌ها در این اطلاع‌رسانی نقش مهم و حیاتی دارند که امیدواریم اطلاع‌رسانی در مورد این بیماری گسترش پیدا کند.رعایت حق و حقوق این بیماران، ارائه آموزش‌های تخصصی به آن‌ها، تشخیص زودهنگام این بیماری، تلاش برای آگاه‌سازی جامعه درباره بیماری اوتیسم و تخصیص بودجه‌های قابل‌توجه برای درمان این بیماران، می‌تواند کیفیت زندگی بیماران مبتلا به اوتیسم را ارتقا دهد.در این راستا، انتظار داریم پوشش‌دهی خدمات توان‌بخشی ویژه طیف اختلالات اوتیسم از سوی بیمه‌های درمانی نیز جدی گرفته شود تا این بیماران بتوانند در جامعه ادغام شوند و از حقوق شهروندی خود محروم نشوند. نباید از خاطر برد که آموزش برخورد درست با بیماران مبتلا به اوتیسم موجب می‌شود خانواده‌های این بیماران نیز بتوانند تعامل راحت‌تری با اطرافیان خود داشته باشند و از انزوای این خانواده‌ها نیز جلوگیری می‌شود.