با گذشت چند ماه از سیل ویرانگری که در ابتدای سالجاری در چند استان کشور رخ داد، نحوه برخورد مسئولان اقتصادی کشور با این سیل و دیگر پدیدههای طبیعی زیرذرهبین کارشناسی قرارگرفته است. در پی این سیلاب، صدها هزار هکتار زمین کشاورزی در استانهای خوزستان، لرستان و بخشهایی از شمال کشور که در سال زراعی 97-98 میتوانست به بهره و محصول برسد و بازار داخلی را پوشش دهد، از بین رفت و بسیاری از شهرکهای صنعتی زیر آب رفت و تجهیزات و زیرساختهای آن بهطور کامل نابود شد. حالا دولت نهتنها باید به فکر راهکاری برای جبران خسارتهای ناشی از این سیل باشد، بلکه باید برای پُرکردن جای خالی محصولات تولیدی این استانها در بازار داخلی نیز تمهیداتی بیندیشد. ضمنا بیکاری نیروی کاری که زمین یا شغل خود را در این حادثه طبیعی از دست داده نیز معضل دیگری است که باید برای حل آن، اقدامی کرد. بر این اساس، معتقدم دولت باید در اندیشه پکیج تامین مالی کامل برای جبران خسارتهای ناشی از سیل باشد که چنین مجموعه تسهیلاتی هم در طولانیمدت فراهم و تکمیل میشود و هم در طولانیمدت باید بهکار گرفته شود. بخشی از این پکیج تامین مالی باید صرف پرداخت تسهیلات از بانکها به کارخانهها برای ترمیم خسارات و خرید ماشینآلات شود.
بخش دیگری از آن باید به مصرف بهبود وضعیت رفاه اجتماعی شهرها و روستاهای درگیر سیل برسد که شامل بیمههای بیکاری و ترمیم امکانات درمانی و سرعتبخشی به ساختوساز و احیای واحدهای مسکونی و ایجاد امکات اولیه شهری و روستایی است. ساخت جادهها و احیای پلها و بخشهایی که ضرورت اساسی شهر و روستا هستند نیز در شمار این کمکها قرار میگیرد. بعد از آنکه دولت برای احیای بافت شهری و زیرساختها اقدام کرد، فرصتهای شغلی حاصل از عملیات عمرانی تعداد زیادی از جمعیت شهرهای سیلزده را وارد کار خواهد کرد. فرصتهای شغلی که در نتیجه فرایند بازسازی ایجاد میشود، به مشاغل استارتآپی و کسبوکارهای نوین فرصت عرضاندام خواهد داد که البته استفاده یا عدم استفاده از آنها بستگی به اقدامات دولت و نهادهای اجرایی دارد. با کمک استارتآپها و روشهای نوآورانه در مناطق سیلزده میتوان سیسستمهای جدید و بانکهای اطلاعاتی درستی داشت و میتوان روند فعالیتها و موفقیت پروژههای بازسازی را بهتر بررسی کرد. استارتآپها کمک میکنند فراوری اطلاعات و تعیین منابع و کنترل برای مصارف منابع درست باشد. اگر دولت در پکیج تامین مالی خود بخشی از تسهیلات را نیز به ایجاد کسبوکارهای نوین و دانشبنیان در مناطق سیلزده اختصاص دهد، این کسبوکارها در این مناطق بهتدریج رشد خواهد کرد، ولی سهم آنها در بازسازی این مناطق و بهطور کلی در اقتصاد این مناطق چنانچه واقعبین باشیم بسیار اندک خواهد بود.