آبه در ایران
صدرا محقق
در هفته گذشته و پس از چهل سال، نخستوزیر ژاپن، برای حضوری دو روزه به ایران سفر کرد، سفری پرسروصدا که با ملاقاتهایی مهم با حسن روحانی، رئیسجمهور و آیتالله خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی ایران همراه بود. خبر میانجیگری ژاپن میان تهران و واشنگتن و به آتش کشیده شدن دو نفتکش در دریای عمان، همزمان با حضور شینزو آبه در ایران نیز بیش از پیش بر حساسیتهای این سفر افزود؛ بهطوری که در روزهای اخیر واکنشهای گسترده کاربران، حضور شینزو آبه، نخستوزیر ژاپن در ایران را به یکی از بحثهای داغ شبکههای اجتماعی تبدیل کرده است.
کاربری به نام «هیوا» که به نتایج سفر نخستوزیر ژاپن خوشبین نیست، در اینباره نوشت: «من کلا آدم خوشبینیام، ولی این دفعه امید زیادی به نتیجه سفر نخستوزیر ژاپن ندارم. تجربه میگه احتمالا چند امتیاز میدهیم و چند امتیاز میگیریم. پشتسرش هم گشایشی کوتاهمدت. ولی چند ماه بعد دوباره همه چی برمیگرده سر جای اولش. کاش مثل همیشه اشتباه کنم.»
یکی از کاربران به نام «بابک» نیز به ماجرای حمله اتمی آمریکا به ژاپن اشاره کرد و نوشت: «امروز شینزو آبه به نمایندگی از کشوری آمده که حدود ۷۱سال پیش بیرحمانه مردم ژاپن را با بمب اتم نابود کرد، اما جالب ماجرا این است که او به طرفداری از آمریکا به ایران آمده تا مشکل پدر بمب اتم جهان را با کشور دارای انرژی صلحآمیز هستهای حل کند!»
کاربری به نام «امید» اما در اینباره نوشت: «نتایج این سفر هرچی که هست، کاش شرایط زندگیرو برامون کمی آسونتر کنه، فشار دلار و گرونی، کمر مردمرو شکسته دیگه.»
این روزها حضور شینزو آبه در ایران، بحثهای متفرقه پیرامون ژاپن را نیز میان کاربران شبکههای اجتماعی داغ کرده است، «رضا ساکی» در خصوص رفتارشناسی ژاپنیها، نوشت: «بد نیست بدانید ژاپنیها ما را بهتر از خودمان میشناسند. هر کتاب و روزنامه که در ایران منتشر میشود یک نسخه به ژاپن میرود و بررسی میشود. از برخی روزنامههای قدیمی ایران نسخههایی باقی مانده که برخیشان در ژاپن است. ژاپنیها قرنهاست رفتار و اندیشه ما را مطالعه میکنند.»
حساسیتهای سفر نخستوزیر ژاپن باعث شد که بسیاری از مردم با دقت، تمامی جزئیات حضور او در ایران را نیز زیرنظر بگیرند.
یکی از کاربران به نام «محمد» با انتشار تصویری از ورود نخستوزیر ژاپن به کاخ سعدآباد، در اینباره نوشت: «مراسم استقبال رسمی از شینزو آبه، نخستوزیر ژاپن در کاخ سعدآباد توسط یگان تشریفات دژبان کل ارتش. بخواهیم، میتوانیم کار تمیز و منظم انجام بدهیم.
اول که اسبهارو دیدم یاد مراسم قهرمانی یکی از سالهای لیگ فوتبالمون افتادم که اسب آورده بودن وسط زمین.»
یکی دیگر از کاربران به نام «علی» اما با انتشار یک عکس، از بینظمی در فرودگاه و لحظه ورود شینزو آبه به ایران گفت و در اینباره نوشت: «تصویربردار صداوسیما با دوتا از همکارانش اینچنین گند زدن تو تصاویر ورود نخستوزیر ژاپن به تهران، بعد از چهار دهه!»
ملاقات نخستوزیر ژاپن با رهبر جمهوری اسلامی ایران اما مهمترین و پربحثترین بخش این سفر بود.
کاربری به نام «مهدی» در خصوص این ملاقات نوشت: «من فکر میکنم شینزو آبه، نخستوزیر ژاپن، در دیدار با رهبری خیلی سرخورده شد. نه بهخاطر پاسخ منفی رهبر ایران، بلکه به این خاطر که جایگاه عزت و اقتدار ایرانرو در ذهن خودش با ژاپن مقایسه کرد و فهمید که چه خفتیرو در مقابل آمریکا دارن تحمل میکنن! شما خودتونرو جای اون بذارین.»
«محمود صدری» نیز در اینباره نوشت: «برداشتم از سخنان رهبر ایران در دیدار با نخستوزیر ژاپن این است که ایشان این بار ترامپ را هدف گرفتهاند نه آمریکا را. قبلا تاکیدشان بر «نهی مذاکره با آمریکا» بود و اینجا «نهی مذاکره با ترامپ». پیامی روشن و هوشمندانه بود برای دموکراتها و رایدهندگان آمریکایی و ایضا رهبران اروپا.»
در این میان، اما همزمان با حضور نخستوزیر ژاپن در ایران، به دو کشتی نفتکش در آبهای دریای عمان حمله شد، اتفاقی که بهسرعت حضور شینزو آبه در ایران را تحتالشعاع قرار داد. کاربری به نام«علیرضا» که پشت پرده این حملات را اسرائیل، امارات و عربستان میداند، در این خصوص نوشت: «پمپئو گفت هیچ گروه نیابتی توان انجام دادن حملات امروز به نفتکشها را ندارد. از نظر من محال است در زمانی که رهبر ایران در حال گفتوگو با نخستوزیر ژاپن بود، هیچ نیروی نظامی یا دستگاه امنیتی در ایران دست به این کار بزند. پس به احتمال قریب به یقین حمله، کار اسرائیل، عربستان و امارات است.»
کاربر دیگری به نام «احسان» اما پس از متهمکردن ایران توسط آمریکا به دست داشتن در این حملات و در خصوص حواشی بهوجود آمده پیرامون این حادثه، نوشت: «خطای مهم ایران این بود که شروع کرد به رفع اتهام از حملات دیروز و زمین را به توپخانه مقابل واگذار کرد. درست همزمان با حمله باید کارزار خبری به راه میانداختیم، میگفتیم به کشتیهای مهمان ما (ژاپن) حمله شده، عربستان، امارات و اسرائیل را متهم میکردیم و تقاضای نشست شورای امنیت میدادیم.»