فرار ازفرسودگی
تحقیقات سال2015 میلادی مدرسه اقتصاد کمبریج، بیانگر این نکته است که کارمندانی که احساس میکنند کارفرمایشان به محیط کارگاه تولیدی یا خدماتی آنها توجه دارد، انگیزه بالاتری برای مشارکت در کار خواهند داشت.
در این تحقیقات همچنین مشخص شده، چنین احساسی حتی میتواند در کاهش میزان «فرسودگی شغلی» کارمندان و پرسنل نیز اثرگذاری مثبت داشته باشد.
به همین دلیل لازم است کارفرمایان حداقل برای جلوگیری از فرسودگی شغلی کارکنانشان که میتواند بهرهوری کل کار را تحتتاثیر قرار دهد، در این زمینه یعنی ایجاد حس خوشایند در محیط، کوشا باشند. برای این منظور باید کارفرمایان به این موارد خوب دقت کنند:
پیادهسازی و استفاده از استانداردهای سلامت روان و ایمنی محل کار؛ چون این رویه اثرگذاری بالایی در روحیه کار جمعی پرسنل دارد و نهایتا سطح بهرهوری را همچنان در سطوح معقولی نگه میدارد.
توسعه مهارتهای کارمندان متناسب با تخصصهای موردنیاز؛ برگزاری کارگاههای آموزشی برای ارتقای سطح دانش و تخصص پرسنل مرتبط با فعالیت آنها.
مرخصیهای هدفمند نیز از راهکارهای اصولی و دقیقی است که میتواند باعث ایجاد انگیزههای بیشتر و کاهش استرس شغلی پرسنل باشد. مثل تعطیلات تابستانی یا زمستانی.
تعیین اهداف قابلدسترس برای پرسنل؛ در این بخش، کارفرمایان میتوانند افقهای روشن و قابلدسترسی برای پرسنل خود ترسیم کنند. بهعنوان مثال، ارتقای شغلی و ...
برگزاری دورههای آشنایی پرسنل در مناسبتهای مختلف؛ برگزاری دورههای سالانه، جشنهای سال نو و ...
کمک به ایجاد روابط اجتماعی مستحکم از سوی پرسنل در شیفتهای یکسان
به اعتقاد کارشناسان، جامعهشناسان و روانشناسان، استفاده این راهکارها از سوی کارفرمایان حکم سوپاپ اطمینان دیگ بخاری را دارد و مانع از سررفتن یا انفجار آن میشود و میتواند شرایط را بهگونهای برای کارمندان و کارگران فراهم کند که کمترین فرسودگی شغلی در میان پرسنل تجربه شده و کمترین کاهش بهرهوری در واحد تولیدی یا خدماتی ثبت شود.
به گفته این گروه، استفاده هدفمند از این موارد و البته رعایت اصول مرتبط میان آنها میتواند تضمینکننده آینده یک حرفه بهخصوص در بخشهای تولیدی و مشاغل سخت باشد، چون هریک از موارد اعلامشده بالا میتواند آنچنان اثرگذاری بالایی داشته باشد که بهکارگیری سیاست بعدی، اثر تصاعدی در بهبود اوضاع ایجاد کند.