نقد کتاب «فرهنگ و دولت رفاه»
فرهنگ و دولت رفاه
تالیفِ ویم فون اورشات
مایکل اپیلکا، بریگیت فوافینگر
ترجمه: ابوذر قاسمینژاد
موسسه عالی پژوهش تامیناجتماعی
مهرآذين بشيريراد
جلسه نقدوبررسی کتاب «فرهنگ و دولت رفاه» با حضور ابوذر قاسمینژاد، مترجم کتاب، در ساختمان موسسه عالی پژوهش تامیناجتماعی برگزار شد. در این نشست که روز سه شنبه 21خرداد برگزار شد،
حسام حسینزاده ، منتقد کتاب، جلسه را با این سوال آغاز کرد که: «چرا صحبتکردن از دولت رفاه در ایران موضوعیت دارد؟» او چنین ادامه داد: «باتوجه به وضعیت اقتصادی و سیاسی ایران و طبق شرایطی که وجود دارد، نمیتوان دولت رفاه را تام و تمام در ایران ایجاد کرد، اما بهرغم این وضعیت، باز هم اندیشیدن به دولت رفاه مهم است. این کار به ما اجازه میدهد امکانهای دیگری را که برای سیاستگذاری وجود دارد، تخیل کنیم.» این منتقد، مسئله اصلی کتاب را، چگونه فرهنگیشدن دولت رفاه معرفی کرد و این بحث را برای ایران بدیع و نو دانست. این منتقد علوم اجتماعی همچنین ادامه داد: «ما معمولا از دولت رفاه حرف میزنیم و برای آن شکلی واحد قائل میشویم، در صورتی که ما با «دولتهای رفاه» مواجهیم نه با دولت رفاه.» این کتاب چهارده فصل دارد و فصل اول آن به مباحث تاریخی و نظری میپردازد. پس از آن وارد بخش اول میشویم. در این بخش، پیرامون مبانی فرهنگی دولت رفاه بحث میشود؛ این مبانی به چهار فصل «لیبرالیسم، شهروندی و دولت رفاه»، «ارزشهای سوسیال دموکراسی در دولتهای رفاه اروپایی»، «محافظهکاری و دولت رفاه: مداخله به منظور حمایت اجتماعی» و «بنیانهای مسیحی دولت رفاه: ارزشهای فرهنگی نیرومند در رویکرد تطبیقی» تقسیم میشود که حسام حسینزاده در سخنان خود، محافظهکاری را بیش از همه به بنیانهایی که ما در ایران برای سیاستگذاریهایمان استفاده میکنیم نزدیک دانست. بخش دوم با عنوان: «جهان فرهنگ رفاه» از نظر منتقد حاضر در جلسه جذابترین بخش کتاب است که به تاثیر جغرافیای فرهنگی روی سیاستگذاریها میپردازد. حسینزاده همچنین بخش سوم کتاب با عنوان «تحولات فرهنگی و اصلاحات رفاهی» را چالش امروزه ما دانست. از نظر حسینزاده، کتاب ترجمه خوبی دارد و با اینکه نقدهایی به آن-مثلا به ترجمه فارسی نام کتاب- وارد است، اما ستایشهای بسیاری را برانگیخته و میتواند سنگبنای پروژههای پژوهشی بسیاری در آینده باشد. پس از اتمام صحبتهای منتقد، مترجم کتاب از انگیزه خود برای ترجمه کتاب و ارتباطی که با موضوع برقرار کرده، گفت و بهجای خالی مقدمهای از نویسنده در ابتدای کتاب اشاره کرد.