محرم، وقتی است برای دل آدمی تا سکنی بگیرد در زمزمه نام حسین. زمانی که ریتم قلب با صدای طبل و سنج هیئت‌های عاشق حسین(ع) تنظیم می‌شود و در این هیهات پیر و جوان، زن و مرد همراه می‌شوند. این ده روز خیابان‌ها و کوچه‌ها و محله‌ها جور دیگری می‌شود. همگان همراه و همدل گوشه‌ای از کار هیئت را می‌گیرند و فضا پر می‌شود از عطر یا حسین و یا ابوالفضل و یا زینب با چاشنی همدلی و مهربانی. این فرهنگ حسینی است که چنین در میان عزادارانش به نیکویی جریان می‌یابد و درسی می‌شود برای کوچک‌ترهای جمع. آن‌ها با دیدن عشق بی‌ریای عزاداران حسینی، شیفته راه و رسم و سلوک حسین(ع) می‌شوند و حماسه‌ای که آفرید. این کودکان باصفا، به‌حق رهروان علی‌اصغر و علی‌اکبرند که خودشان را میراث‌دار سنت حسین(ع) می‌دانند...