سیدجلال حسینی
همیشه آن عقب زمین مشغول جمعوجور کردن اشتباهات و سوتیهای همتیمیهاست و هرازگاهی روی ضربات ایستگاهی نیمنگاهی هم به خط حمله دارد. استاد اساسا گل نمیزند، ولی وقتی میزند گلش مثل سیلی میخوابد توی صورت رقبا. نشان به آن نشان که کلا هشت گل ملی زده و هر هشت گل منجر به پیروزی تیم ملی شده و جالبتر اینکه چهار عدد از گلهای ملیاش را در مهرماه به ثمر رسانده! ا بهتر بود آنها که بههر دلیل نگران نتیجه بازی ایران و کره بودند، آمار گلزنیهای مهرماه جلال را به عرض رقبا میرساندند تا آنها برای لغو بازی پیشقدم شوند!
رامین رضاییان
در پرسپولیس پای ثابت ذخیرههاست، اما در تیم ملی بازی میکند و انصافا نمایش تمیزی هم دارد. بخشی از این نمایش خوب مربوط میشود به انگیزه بالای رضاییان جهت اثبات تواناییهایش به برانکو و فشار به افکار عمومی، منتهای مراتب این فشار به نحو احسنت(!) توسط سوپاپی به اسم «حسین ماهینی» خنثی و جناح راست پرسپولیس چنان بیمه شده که بعید است رضاییان باخت پرسپولیس را ببیند. در همین راستا هر وقت منتقدان به برانکو میگویند چرا رامین را بازی نمیدهی، برانکو با اشاره به آمار دو گل خورده در هشت بازی جواب میدهد: «چرا باید به ترکیب دفاعی که نتیجه گرفته دست زد؟»
علیرضا منصوریان
این حق مسلم کلیه مربیان صاحب تاکتیک است که نخواهند رقبا سر از نقشههای خفنشان درآورند. به همین خاطر بود که منصوریان هفته پیش دوربین یک مظنون به جاسوسی را که مشغول فیلمبرداری از تمرینات استقلال بود گرفت و فیلمهایش را درجا پاک کرد. اولا استقلال در اوج است و تاکتیکهایش کمر رقبا را شکسته، پس علی منصور حق دارد دستش را برای مربیان لیگ رو نکند! ثانیا شاید شخص فیلمبردار جاسوس یکی دیگر از باشگاههای مطرح لالیگا یا لیگ برتر انگلستان باشد که وقتی دیدهاند نمیتوانند منصوریان را به چنگ بیاورند، تصمیم گرفتهاند با اعزام جاسوس تاکتیکهای او را بدزدند!