در تمام یک دهه گذشته گردشگری ایران مانند بسیاری از حوزههای دیگر متاثر از تنشهای عرصه سیاست خارجی و تحریمهای بینالمللی متعاقب آن بود. طی این مدت درآمدهای نفتی کشور به پایینترین سطح خود رسید، کسبوکارها کساد شد و فرصتهای شغلی نیز یکی پس از دیگری از میان رفتند. کام صنعت گردشگری تلختر از بقیه بود. رکود حاکم، نفسهای گردشگری را به شماره انداخته بود و سرمایهگذاران هم که همواره چشمشان به دست سیاستمداران بوده هرگز بر ترسشان برای حضور در ایران غلبه نکردند. در چنین شرایطی گردشگری نهتنها شکل و شمایل یک صنعت را تجربه نکرد بلکه سرمایههای زیادی را هم از دست داد. برجام که حاصل شد، روزهای تیرهوتار گردشگری نیز به پایان رسید. عدهای معتقدند حالا که ورق به سود ایران برگشته باید این «فرصت تکرارنشدنی» را قدر دانست. فرصتی برای رهایی از اقتصاد تکمحصولی مبتنی بر نفت و جایگزینی آن با دیگر پتانسیلها و توانمندیها و همچنین توزیع عادلانهتر درآمدها. تصمیمگیرندگان نیز بر آن شدهاند تا جهتگیری سیاستگذاریهای اشتغال و درآمدزایی کشور را به همین سمتوسو تغییر دهند تا از این محل، رونق به اقتصاد کشور بازگردد. اقتصادی که فعلا سهمش از گردشگری تنها 6/7 درصد تولید ناخالص داخلی است. با همین نگاه بود که هفته گذشته (یکشنبه و دوشنبه) هلدینگ گردشگری تامیناجتماعی (هگتا) مقامات و شخصیتهای سیاسی و اقتصادی داخلی و سرمایهگذاران خارجی را دورهم جمع کرد تا در همایش دوروزه «سرمایهگذاری در صنعت گردشگری ایران با رویکرد اقتصاد مقاومتی» از الزامات و زیرساختهای موردنیاز برای تجاری کردن صنعت گردشگری ایران بگویند و بشنوند. مدتهاست سیل گردشگران به سمت ایران سرازیر شده و سرمایهگذاران پشت درها به صف شدهاند. خواستههایشان ساده است؛ امنیت میخواهند و تضمینهایی برای بازگشت سرمایه. طرفین ایرانی نیز، از معاون اول رئیسجمهور گرفته تا وزیر راه و شهرسازی، رئیسکل بانک مرکزی، معاون وزیر اقتصاد و دارایی، رئیس سازمان میراث فرهنگی، مدیرعامل سازمان تامیناجتماعی و...، همه یک حرف بیشتر ندارند: «امن است، بیایید.» قرار است با حمایت دولت، محوریت بخش خصوصی و مشارکت سرمایهگذاران خارجی، گردشگری به صنعتی فرابخشی تبدیل شود که مسیر دستیابی به توسعه همهجانبه را میانبر بزند. نقشه راه هم طرح «۱۰۰ هتل، ۱۰۰ کسبوکار» است که در همین همایش از آن رونمایی شد.