یادداشت
خصوصیسازی یا خودمانیسازی؟!
حسن صادقی؛ رئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری
پیام نوروزی مقام معظم رهبری امسال نور امید را در کالبد نیمهجان تولید صنعتی دمید. امید دارم این پیام، چراغ هدایتگر فاصله گرفتن از خصوصیسازی ضدتولید باشد. اگر واقعاً بنا داریم شعار رهبر عزیزمان بهدرستی اجرا و محقق شود و همانند برخی سالهای گذشته فقط روی بیلبوردهای تبلیغاتی منعکس نشود، میبایست گذشته تولید صنعتی را مورد بازخوانی قرار دهیم تا مشخص شود عوامل کنار گذاشتن تولید داخل و روی آوردن به برخی محصولات وارداتی بیگانه چه بوده است. اگر بازخوانی و واکاوی گذشته اتفاق نیفتد حتماً در یک حرکت دورانی دیگر گرفتار خواهیم شد، زیرا عامل انحطاط تولید داخل از نظر بنده که سالها در این حوزه فعالیت داشته و دارم موضوعی به نام خصوصیسازی یا خودمانیسازی است که منجر به پایین کشیدهشدن فیتیله تولید صنعتی در ایران شده است. خصوصیسازی که به نام واردکردن فناوری روز، ارز را از کشور خارج کرده و در حالی که هیچ تکنولوژی را به ارمغان نیاورده است. خصوصیسازی که با استفاده از راههای فرار از قانون، کارگران مستعد رونق تولید را سرخورده و مدتها آنان را در درون زندانی به نام واحد تولیدی محبوس کرده تا به تب اخراج یا بازنشستگی زودهنگام تن دهند. خصوصیسازی که کارگران را بهجای تشویق به تولید، تشویق به حضور در خیابانها برای گرفتن امتیازی تحتعنوان وام و استمهال بدهی از دولت کند. در حالی که خصوصیسازی در مصنوعات، تجارت و خدمات یکی از مشخصههای دهههای اخیر است و در کاملترین نوع خود، امروزه به لیبرالیسم و امپریالیسم ختم شده است و داعیه جهانی شدن اقتصاد، تجارت و به تبع آن، سیاست و فرهنگ را در سر میپروراند.
با اندکی تأمل در مییابیم که نامگذاری سالها در یک دهه اخیر، ارتباط مستقیمی با دولت داشته است و در واقع مقام معظم رهبری با تعیین نام برای این سالها، بر توقعات مردم از دولت تأکید کردهاند. اگر ما در هریک از نامگذاری سالهای گذشته جدی بودیم امروز نباید شاهد این اتفاق باشیم که تولید داخل در بازار داخلی، مغفول و مظلوم در مقابل تولیدات خارجی واقع شود. به همین خاطر ما کارگران «رونق تولید» را که شعار امسال هم اعلام شد باید سرلوحه کارمان قرار دهیم و آن را جدی بگیریم. شعار امسال یعنی امنیت شغلی، شعار امسال یعنی درآمد بیشتر، شعار امسال یعنی تامیناجتماعی شکوفا، شعار امسال یعنی نه به اقتصاد رانتی، شعار امسال یعنی نه به واردکنندگان فاقد عِرق ملی، شعار امسال یعنی افزایش تولید و بهرهوری. افزایش تولیدی که منجر به کاهش قیمتها و افزایش اشتغال شود. این مهم بهدست نخواهد آمد مگر با تلاش و همت مضاعف دولتمردان و مسئولان در راستای کاهش تورم، در حالی که سیاستهای دولت تاکنون منجر به توقف این روند نشده است. واقعیت آن است تا زمانی که رشد نقدینگی وجود داشته باشد سخن گفتن از مهار تورم، تصوری است دور از ذهن و ناممکن و اگر دولت قصد مهار تورم را دارد باید راهکارهایی برای متوقف کردن رشد نقدینگی اتخاذ کند. حال آنکه در سال گذشته شاهد بودیم رشد نقدینگی در کنار مؤلفههای دیگری چون افزایش نرخ ارز، ممنوعیتهای تحمیل شده بر بازار و اخلال در جریان ورود کالاهای واسطهای به افزایش قیمتها منجر شد.
و خلاصه اینکه شعار امسال یعنی نه محکم به خصوصیسازی.
پس اول، ما کارگران باید پیشگامان اجراییشدن صفر تا صد شعار امسال باشیم.
دوم، دولت باید بهصورت جدی تلاش کند ابزارهای قدرت حاکمیت را که با نام خصوصیسازی از دست داده است، مجدداً بهدست آورد. ابزارهای قدرتی مانند سیستم حملونقل جادهای و ریلی. ابزارهای قدرتمندی مانند واحدهای عرضهکننده گوشت همچون زیاران، ملاصدرا، مرودشت و... تا بهوسیله آنها بتواند عدالت را در توزیع و حمایت از تولید دنبال کند.
سوم اینکه ابتدا دولت و در مرحله بعد کارفرمایان نباید در فرایندهای اقتصادی در پی تقلید از الگوهای غربی باشند، چراکه این الگوها متناسب با شرایط جغرافیایی و اقلیمی آن منطقه اتخاذ شده است و طبیعتاً فرایندهای اقتصادی کشور را بهبود نخواهند بخشید. آری نباید اجازه داد اندیشههای برونمرزی بر دولتمردان حاکم شود، چراکه این امر گویای کمرنگشدن فرهنگ اسلامی در باورهای اقتصادی و الگوی رفتار اقتصادی آنان است که اگر این چنین بود واحدهای تولیدی و تجاری فعال در سطح کشور با چنین بنبستی روبهرو نمیشدند. بنبستهایی که مقام معظم رهبری ترویج آن را خیانت به کشور و نوعی پیام ضعف به دشمن میداند.
امید است در سالی که پیشرو داریم با محقق شدن شعار «رونق تولید» به معنای حقیقی و واقعی خود دیگر شاهد وضعیت اسفباری همچون وضعیت نابسامان کارگران کارخانه نیشکر هفتتپه برای هیچیک از کارگران زحمتکش کشورمان نباشیم، چراکه مطالبات معوقه، خود یکی از عواملی است که از لحاظ انگیزشی در روحیه کارگران تأثیر منفی خواهد گذاشت و همین امر سبب کاهش تولید خواهد شد که این خود با شعار سال 1398 یعنی «رونق تولید» در تناقض است.
ما خادمان جامعه کارگری در سال جدید همانند سالهای گذشته تلاش حداکثری خود را به کار خواهیم بست که با همکاری و تلاش مسئولان عالیرتبه کشوری گامهای بلندی در راستای احقاق حقوق قشر ضعیف جامعه کارگری اعم از شاغلان و مستمریبگیران برداشته شود.