در سال97 اگر بتوان یک مربی را موفق بهمعنای واقعی کلمه دانست، او کسی جز پروفسور 65ساله باشگاه سرخپوش پایتخت نیست. برانکو که از ابتدای سال94 به پرسپولیس پیوست، هرگز سال چهارم حضورش در این تیم را فراموش نخواهد کرد. او توانست تیمی با بیشترین خروجی و ورودی صفر را نایبقهرمان آسیا کند. در این میان آنچه هرگز از وی شنیده نشد، «غرولند»های مرسوم در فوتبال ایران بود.
او به هر بازیکنی که درخواست رفتن داشت، اجازه خروج داد و با عدهای جوان گمنام، بزرگترین افتخار یک دهه اخیر فوتبال ایران را رقم زد. البته این همه ماجراهای سال97 برای برانکو نبود. دعوای او با کیروش (شاید هم کیروش با وی) بدل به داستان دنبالهداری شد که دست آخر با خروج یکی از دو نفر، به پایانی ناتمام رسید. آنچه کیروش را نسبت به مرد کروات حساس کرد، احتمال جانشینی او بود و این احتمال تا انتهای سال97 و با رفتن مرد پرتغالی هنوز هم از میان نرفته است. معمای وزارت ورزش و مرد کروات بهتازگی و با پاسخ او به این پرسش که برای تیم ملی با شما صحبت شده است یا نه، وارد پیچیدگی جدیدی شد: «کسی از آینده خبر ندارد!»