printlogo


پوران درخشنده از عادت‌های نوروزی می‌گوید
خانه‌تکانی روان، مهم‌ترین درس نوروز است
پوران درخشنده نگاه عاشقانه‌ای به ایام نوروز دارد. او آمدن بهار را فرصتی برای یک خانه‌تکانی واقعی می‌داند. این فیلم‌ساز پیشکسوت آثاری چون زیر سقف دودی، هیس دخترها فریاد نمی‌زنند، بچه‌های ابدی، شمعی در باد، رویای خیس و پرنده کوچک خوشبختی را در کارنامه دارد. او امسال عضو هیئت‌داوران جشنواره فیلم فجر بود و روزهای سخت و پرکاری را گذراند. با این فیلم‌ساز موفق درباره آمدن نوروز و تازه‌شدن طبیعت صحبت کردیم که ماحصل آن را در ادامه می‌خوانید.
احسان رحیم‌زاده

برای ایام عید نوروز چه برنامه‌ریزی کرده‌اید؟
ایام نوروز در تهران می‌مانم. ترجیح می‌دهم بنشینم فیلم‌نامه‌ام را آماده کنم. برای  فیلم‌نامه جدیدم عنوان «هیس پسرها گریه نمی‌کنند» را انتخاب کرده‌ام. این فیلم یکی از ساخته‌های قبلی‌ام با نام «هیس دخترها فریاد نمی‌زنند» را تکمیل می‌کند.
 
اهل سفر نوروزی هم هستید؟
 سفر نوروزی را دوست دارم. زیبایی‌های طبیعت ایران در نوروز فوق‌العاده است. در منطقه غرب کشور مثل ایلام، پاوه، کرمانشاه و لرستان زیبایی‌های زیادی وجود دارد. من توصیه می‌کنم مردم حتما به این سمت کشور سر بزنند، چون جاذبه‌های توریستی زیادی دارند. در منطقه کردستان و کرمانشاه آدم می‌تواند تاریخ دوران پس از مادها را ببیند. مردمان آنجا بسیار مهمان‌نوازند. در فروردین و اردیبهشت لاله‌های صحرایی متولد می‌شوند و زیبایی را به اوج می‌رسانند.
 
پیشنهاد می‌کنید مخاطبان هفته‌نامه ما در ایام نوروز چه فیلم‌هایی را تماشا کنند؟
فیلم‌های اکران نوروزی جزء موفق‌ترین ساخته‌های جشنواره فیلم فجر هستند. فیلم «روما» که جایزه کن و مراسم اسکار را گرفت، فیلم بسیار خوبی است. فیلم‌های «کتاب سبز» و «بلک کلنزمن» هم حرف‌های زیادی برای گفتن دارند. فیلم خارجی «همسر» بسیار زیباست. این فیلم در اسکار بود، اما برنده نشد. این فیلم را برای زوج‌هایی که تازه ازدواج کرده‌اند پیشنهاد می‌کنم. فیلم نشان می‌دهد زندگی می‎تواند بسیار خوب و شیرین باشد یا تبدیل به جهنم شود.
 
برای علاقه‌مندان به کتاب‌خوانی چه کتابی را توصیه می‌کنید؟
الان خودم دارم کتابی با عنوان «دفتر چهل برگم» نوشته خانم «سیما ترابی» از نشر «ثانی» را می‌خوانم. من برای مراسم خیریه‌ای به همدان رفته بودم. آنجا یک خانمی این کتاب را نوشته بود و با توصیف خاصی به دیگران معرفی می‌کرد. رومیزی مادربزرگش را روی کتاب انداخته بود. می‌گفت این رومیزی یادگاری برای من خیلی ارزشمند است. من این کتاب را روی میز کنار تختم گذاشتم. هرشب قبل از خواب چند صفحه از این کتاب را می‌خوانم. این کتاب درباره چیزهای دوروبرمان است که آن‌ها را نمی‌بینیم. ما همیشه در گذشته و آینده زندگی می‌کنیم و درکی از زمان حال نداریم. در کنار ما خیلی چیزهای زیبایی وجود دارد. ما رنگ‌ها و زیبایی‌ها و آدم‌های اطراف را نمی‌بینیم.
 
از میان رسم‌ورسوم عید کدامشان را بیشتر دوست دارید؟
همه رسم‌ها را دوست دارم. بهترین رسم عید، خانه‌تکانی است، چون باعث می‌شود بعضی چیزها را دور بریزیم و از بعضی چیزهای مفید استفاده کنیم. آدم باید یکسری چیزهای بد را از روحش بیرون بریزد. در روح و روان خودمان باید خانه‌تکانی کنیم. باید عشق را در بدن و جانمان بریزیم. از چیزهایی که باعث کدورت می‌شود دور شویم. کلمه «عزیزم» و جمله «دوستت دارم» به آدم‌ها انرژی می‌دهد. باید از این اصطلاحات استفاده کنیم. وسایل اضافی منزل را باید کنار بگذاریم و به دیگران بدهیم. ما لباس‌های زیبایی داریم که آن‌ها را نپوشیده‌ایم. ظرف‌های زیبا را در کمد چیده‌ایم. ولی هر آنچه داریم باید از آن استفاده کنیم. وسایل‌مان را برای چه زمانی نگه داشته‌ایم؟ زندگی هرقدر ساده‌تر باشد بهتر است. عید نوروز این چیزها را به ما آموزش می‌دهد که ما به خودمان و اطرفیان‌مان توجه کنیم. دید و بازدید عید را هم دوست دارم. آدم‌ها را باید یک جور دیگر ببینیم و نگاهی تازه به آن‌ها داشته باشیم. باید رنج و لبخند دیگران را ببینیم و عاشقانه به آن‌ها محبت کنیم.