البته تنها در ایران اینطور نیست. شاید تسترهایی که در کشورهای خارجی کار می‌کنند هم برای مردم شناخته‌شده نباشند. یعنی همین که اسم تستر می‌آید همه خیال می‌کنند کسی شکلات و چیپس و پفک می‌خورد و می‌گوید که طعمش خوب است یا نه. تقریبا متقاضیان برای ورود به این شغل زیادند. یکی از تسترهای قدیمی که در برند شکلات «ام اند ام» و اسنیکر کار می‌کند می‌گوید: «ممکن نیست کسی این فرصت شغلی را از دست بدهد. نخستین گام در روند استخدام، پر کردن پرسشنامه است. به این معنی که سوال‌هایی در مورد غذا و تجربیات شخصی‌تان در مورد مزه غذاها پرسیده می‌شود. این فرصت شغلی به کسانی داده می‌شود که بتوانند به‌خوبی طعم و مزه‌های اصلی را از یکدیگر تشخیص دهند. اما پرسش در مورد پس‌زمینه تحصیلی در کار نیست. مصاحبه حضوری و تست عملی انجام می‌شود، به این ترتیب که توانایی شما در تشخیص مزه‌های اصلی و توصیف آن‌ها مورد آزمایش قرار می‌گیرد. پس از پذیرفته شدن به‌عنوان «تست‌کننده مزه» یک دوره متمرکز ۶ ماهه را پشت سر می‌گذارید تا درنهایت به‌عنوان کارمند مشغول به کار شوید. چهار سال ابتدایی کار بهترین تجربه ممکن برای کسب آمادگی فعالیت در گروه تجربه حسی طعم‌هاست. سخت‌ترین بخش کار تشخیص مزه‌های غیراستاندارد است. این‌ها درواقع محصولاتی هستند که با معیارهای معمول تطابق ندارند. به‌عنوان یک تستر مزه باسابقه، باید بتوانید این طور مزه‌ها را تشخیص دهید. مزه کردن این محصولات سخت‌ترین و البته جذاب‌ترین بخش کار است.»