هرطرحی که در راستای حمایت از نیروی کار باشد، از حمایت تشکل‌ها و انجمن‌های صنفی کارگری و کارفرمایی برخوردار است، اما اگر موضوع بحث‌های بیمه‌ای و درمانی مرتبط با کارگران باشد، اهمیت موضوع دوچندان است. در طول یک سال گذشته همه ما به‌خاطر داریم که بخش درمان سازمان تامین‌اجتماعی با چه خطرات بزرگی روبه‌رو شد و تا چه اندازه استقلال و یکپارچگی این سازمان دغدغه صاحبان اصلی آن شد. بند «و» تبصره 7 لایحه بودجه در شرایطی سال گذشته به اجرا گذاشته شد که کارگران و کارفرمایان و همین طور بازنشستگان و مستمری‌بگیران بارها نسبت به تبعات اجرای آن هشدار داده بودند، اما در کمال ناباوری به تصویب رسید. طبیعی است زمانی که می‌شنویم نمایندگان مجلس تصمیم گرفته‌اند در کمیسیون تلفیق، این بند را از لایحه بودجه سال98 حذف کنند، باید ابراز خوشحالی و از اراده‌هایی که در این مسیر به‌کار گرفته شده قدردانی کرد. امیدواریم در مراحل بالاتر نیز این بند به‌طور کلی از دستورکار مجلس خارج شود. واقعیت این است که چنین طرح‌ها و لوایحی که از نظر اهل فن برچسب غیرکارشناسی دارند در سال‌های اخیر فشار و استرس‌ زیادی به نیروهای کار و تولید وارد و مشکلات آن‌ها را دوچندان و مضاعف کرده است. از طرف دیگر، باید نیم‌نگاهی هم به اوضاع ویژه سازمان تامین‌اجتماعی بیندازیم که همه کارشناسان این روزها درباره لزوم صیانت ازمنابع آن در جهت برهم نخوردن تراز آن‌ با مصارف این سازمان مکررا هشدار و انذار می‌دهند. حال آیا منطقی و بجاست که دغدغه‌ای دیگر از سمت دولت یا مجلس برای این سازمان و ذی‌نفعان آن ایجاد شود؟ کاملا واضح است که طرح‌های غیرکارشناسی مانند جدایی حساب درمان کارگران نه‌تنها چیزی به عایدی این سازمان و کارگران اضافه نمی‌کند، بلکه داشته‌های فعلی‌اش نیز از بین خواهد رفت. امیدواریم این تصمیم عاقلانه و منطقی کمیسیون تلفیق در حذف بند «و» تبصره 7 در ادامه در صحن مجلس نیز کامل شود.

بدون تردید تشکل‌های کارگری نیز از این موضع‌ و تصمیم حمایت کامل و همه‌جانبه‌ای خواهند کرد. خواسته تشکل‌ها و انجمن‌های صنفی کارگری است که دولت و مجلس دیدگاه‌ها و نظرات فنی و دلسوزانه کارشناسان تامین‌اجتماعی و شرکای اجتماعی آن‌ها را جدی بگیرند. زمانی که مسئولان و کارشناسان حوزه رفاه و تامین‌اجتماعی صحبت  از بحران و چالش در حوزه صندوق‌ها می‌کنند طبیعی است که نگرانی و فشار اصلی را جامعه کارگری متحمل می‌شود. گرچه شرکای اجتماعی سازمان تامین‌اجتماعی در مقابل هر اقدامی که استقلال و یکپارچگی این سازمان را از بین ببرد حساس هستند، اما واقعیت این است که انتقال سهم درمان کارگران با هر بهانه و به هر اسمی که مطرح شود برای کارگران اهمیت حیاتی دارد. ما معتقدیم درمان ویترین و پیشانی خدمات سازمان تامین‌اجتماعی است و هر خدمتی که در این حوزه انجام می‌شود انعکاس‌دهنده کلیت سازمان تامین‌اجتماعی است. به همین دلیل اگر تامین‌اجتماعی در سنگر اول خود دچار مشکل شود و سازمان‌ها و نهادهای بیرونی به این عرصه ورود کنند، اثرات سوء آن، بیشتر نمایان می‌شود. 

جامعه کارگری کشور که بزرگ‌ترین گروه و طبقه در کشور به‌شمار می‌رود از نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی انتظارات مشخصی دارد. اولین و مهم‌ترین مسئله احترام به استقلال و یکپارچگی این سازمان به نحوی است که هیچ فرد و گروه و نهادی به خود اجازه ندهد به این حوزه حساس و کلیدی و در عین حال تخصصی ورود کنند. مسئله دیگر این است که از نظر بسیاری از خبرگان حوزه رفاه با ادامه روند کنونی، سازمان تامین‌اجتماعی با مشکلات جدی روبه‌رو خواهد شد، بنابراین باید به مسائل این سازمان به‌خصوص پرداخت مطالبات 180هزار میلیارد تومانی آن از دولت توجه وافی و کافی صورت گیرد.