«در جنگ فرمانده تیپی داشتیم که کارگر ساده بود. فرمانده لشکر داشتیم که قبل از اینکه وارد جنگ شود نجار بود. اما وقتی وارد جنگ شد نبوغ خود را نشان داد و تا مرحله فرمانده لشکری پیش رفت.» این‌ها حرف‌های سبحان محمد علی‌نژاد، جانشین سازمان بسیج کارگری کشور، است. او به مغفول ماندن نسبی نقش کارگران در میدان جنگ اشاره کرده و گفته است: «کارگران در جنگ در سمت‌های مختلف حضور داشتند. از تک‌تیراندازی که پشت خاکریز می‌ایستاد و تیراندازی می‌کرد تا رزمنده‌ای که مین را خنثی می‌کرد. ما فرمانده گردان، فرمانده گروهان، فرمانده محور، فرمانده اطلاعات عملیات داشتیم که همگی بیرون از جبهه‌ها کارگر بودند.» وی همچنین با اشاره به نقش کارگران در پشتیبانی و تامین نیازهای مردم و رزمندگان اظهار داشت: «وقتی جنگ به ما تحمیل شد از بسیاری از امکانات لازم برای جنگ تحریم شدیم، حتی از امکاناتی که احتمال استفاده از آن‌ها در جنگ بود. مثلا از واردات سیم‌خاردار برای حصار کردن دور باغات محروم شدیم، به این خاطر که احتمال می‌دادند از آن در جنگ هم استفاده کنیم. حتی اجازه نمی‌دادند حلب‌های گالوانیزه که آن زمان مردم برای شیروانی از آن استفاده می‌کردند را خریداری کنیم و گفتند ممکن است در جنگ هم از آن‌ها استفاده شود. در اینجا نقش اساسی را صنعتگران داخلی ایفا کردند که چگونه حل کردن این نقیصه را آموزش دادند. اگر این مسئله حل نمی‌شد شاید سرنوشت جنگ تغییر می‌کرد، طور دیگری می‌شد و یا خیلی به زیان ما می‌شد و شاید اصلا دشمن موفق می‌شد. مطلب دیگر مسئله نقش‌آفرینی کارگران در خود زمان جنگ بود. پل‌های حساسی که در عملیات‌های مختلف ازجمله عملیات خیبر از آن‌ها استفاده شد از خلاقیت‌های بخش تولید و صنعت است. ساخت قایق‌هایی که در نبردهای دریایی موازنه را به نفع ما تغییر داد. در عملیاتی مانند خیبر در منطقه جزایر مجنون، و هورالعظیم که دشمن آنجا باتلاق ایجاد کرده بود تا جلوی ایران را بگیرد، توسط قایق‌هایی که کارگران و صنعتگران ایرانی ساخته بودند پیروز شدیم.»