وزیر جدید کار، تعاون و رفاه اجتماعی از مدیران باسابقه نظام است که جدا از تجربه بیش از چنددهه‌ای در بخش‌های مدیریتی، به اقتصاد و صنعت نیز آشنایی کامل دارد و همین امر، نویدی است به اصلاح روابط کار به‌ویژه رعایت اصل سه‌جانبه‌گرایی که در نشست خود نیز بر آن تاکید داشته است. آشنایی ایشان با مطالبات کارفرمایان و دغدغه‌هایی که این گروه از دیرباز داشته‌اند، مسیر تعاملات سازمان تامین‌اجتماعی با گروه‌های کارفرمایی را بیشتر خواهد کرد. در حالی که در گذشته بستر مناسب برای برقراری تعاملات وجود نداشت. آقای شریعتمداری به‌طور کامل با مشکلات تولید، صنعت و مطالبات گروه کارفرمایی آشنایی دارد و از طرفی نیز از ضعف‌های مدیریتی سازمان تامین‌اجتماعی باخبر است که همواره به‌عنوان کلیدی‌ترین مسئله سازمان مطرح بوده. وی می‌داند که کارفرمایان از نظام مالیاتی، همچنین سازمان تامین‌اجتماعی گلایه دارند، همچنین با راهکار حل این مسائل با توجه به سابقه مدیریتی، آشناست. اگر  هدف واقعی ایشان هم‌سو با تجارب و آگاهی‌های ایشان باشد، می‌توان با احتمال بهبود روابط کارگران و کارفرمایان، همچنین تعامل مناسب‌تر گروه‌های کارفرمایی با سازمان تامین‌اجتماعی و برعکس، بخشی از کسری منابع سازمان تامین‌اجتماعی را جبران کرد. حتی پیگیری مطالبات سازمان تامین‌اجتماعی از دولت به‌منظور بازگشت منابع این سازمان، راحت‌تر خواهد بود، اما در چارچوب این برنامه‌ها، اهتمام ویژه وزیر به سازمان تامین‌اجتماعی و جایگاه آن در اقتصاد کشور نیز موردتوجه است و اقدامات ایشان در حمایت از گروه‌های کارفرمایی یا سیاست‌های هم‌سوی آن، نباید جایگاه این سازمان را پایین آورده یا منابعش را زایل کند کما اینکه نظر آقای شریعتمداری نیز بر توجه به جایگاه این سازمان و حل کاستی‌های آن است. اهمیت این سازمان حالا و در همه کشورهای توسعه‌یافته به اثبات رسیده و آنان که نظری مخالف دارند نیز با دیدن عواقب سوء این عقیده، به این سمت کشیده شده‌اند. برای مثال، برخی می‌گویند سازمان تامین‌اجتماعی ضدتوسعه است. برای نمونه کره‌جنوبی رشد توسعه را مبتنی بر رشد سرمایه‌گذاری خارجی دانست  و هرگونه موانع آن را رفع کرد. بعد از آن، صندوق‌های بازنشستگی شخصی شد و بیمه‌های عمر به میان آمد، اما در بحران اخیر، کره‌جنوبی نیز به اشتباه خود پی برد و توجه ویژه به تامین‌اجتماعی از سر گرفته شد.