استفاده از دستگاه همودیالیز برای بیماران کلیوی که دیالیز می‌شوند، یک ضرورت حیاتی است، اما متاسفانه بسیاری از این دستگاه‌های ضروری در کشور، بیش از چهار برابر عمر مفید و استاندارد خود کار کرده‌اند و به نوعی از رده خارج شده‌اند، اما همچنان در مراکز درمانی کشور استفاده می‌شوند که این اتفاق موجب تاثیر منفی بر روند درمان بیماران نیازمند به خدمات همودیالیز شده است.

جدای از فرسودگی دستگاه‌های همودیالیز در برخی استان‌ها مانند اردبیل و گلستان، با کمبود این دستگاه‌ها مواجه هستیم که برای رفع این مشکل نیز به تخصیص اعتبارات خاص نیاز داریم. هم‌اکنون قیمت هر دستگاه همودیالیز به حدود 100میلیون تومان رسیده و با توجه به کمبود حدود دوهزارو500دستگاه همودیالیز در کشور، تخصیص اعتبارات ویژه می‌تواند بخشی از این کمبودها را برطرف کند.

اگرچه قرار است حدود 1100 دستگاه همودیالیز جدید به چرخه درمان بیماران کلیوی اضافه شود، اما با این وجود هنوز به دستگاه‌های بیشتری نیاز داریم تا بتوانیم پاسخ‌گوی نیازهای درمانی این بیماران باشیم. باید در نظر داشت که حدود 80 درصد بیماران کلیوی، از جمله اقشار محروم جامعه هستند که برای تکمیل فرایند درمان این بیماران و حمایت‌های اقتصادی از آنان، نمی‌توان صرفا به اعتبارات دولتی اکتفا کرد، بلکه در این حوزه به حضور گسترده خیرین و نیکوکاران مردمی نیاز داریم تا کمبودهای این بخش را کاهش دهیم. از سوی دیگر، همچنان مشکل بیماران کلیوی و دیالیزی ساکن در مناطق زلزله‌زده کرمانشاه برطرف نشده و جدای از آنکه نیاز به تجهیز بخش‌های دیالیز در مناطق زلزله‌زده داریم، باید این موضوع را هم در نظر داشته باشیم که زندگی در چادر و کانکس برای یک بیمار خاص، بسیار دشوارتر از یک فرد غیربیمار است. از همین ‌رو انتظار می‌رود دولت و خیرین با کمک همدیگر در مسیری گام بردارند که دغدغه‌های بیماران کلیوی کاهش پیدا کند و آن‌ها با سهولت بیشتری به خدمات درمانی حیاتی خود دسترسی داشته باشند.