گفتوگو با نغمه عقیلی، کارآفرین حوزه آموزش آنلاین
کارمندی را به خاطر کار خودم رها کردم!
رضا واعظی
خودش اهل کامپیوتر، نرمافزار و اینترنت بود. وقتی درخواست خرید کالا یا خدماتی را داشت برای مقایسه و پیداکردن کالای موردنظر به سراغ اینترنت میرفت و عادت داشت خریدهایش را اینترنتی انجام دهد. گاهی نیمهشب کالا یا خدماتی را اینترنتی میخرید، پس از آن به مالک آن سایت فکر کرده با خودش میگفت، خوش به حالش او خوابیده در حالی که من از فروشگاه او خرید و به حسابش پول واریز میکنم. این شد که فکر کرد چگونه یک سایت برای فروش محصولی متفاوت، راهاندازی کند. نغمه عقیلی، متولد 1359 و ساکن تهران است. او پایگاهی آموزشی را راهاندازی کرده و به موفقیت مالی خوبی رسیده است. این پایگاه، درگاهی اینترنتی است که همه معلمان یا افرادی که دانش یا مهارتی را میتوانند آموزش دهند در آن ثبتنام میکنند و علاقهمندان به آموزش خصوصی، با مراجعه به این سایت معلمان خود را انتخاب میکنند. پایگاهی که در حال حاضر بیش از 35هزار مدرس دارد و نزدیک به 50 هزار دانشآموز یا هنرجو به آن مراجعه میکنند.
نغمه عقیلی، دانشآموز و دانشجوی درسخوانی نبود. علاقهاش به کار کردن بسیار بیشتر از درس خواندن بود. ساعات کار زیاد او، دانشگاه رفتن را برایش سخت میکرد. فوقدیپلم کامپیوتر گرفت و لیسانس نرمافزار؛ هر دو از دانشگاه آزاد و دوره تخصصی مدیریت امبیای را نیز با موفقیت گذراند. اما از اواخر دهه هفتاد در شرکتهای مختلفی کار کرده، البته پروژههای شخصی زیادی را هم اجرا کرده است. تمرکز کاری او بر تولید محتوای الکترونیک بوده است. «در ابتدا در شرکتی مشغول به کار بودم و کار ما، تولید سیدی یا مولتیمدیای آموزشی برای سفارشدهندگان بود. کمکم بنگاههای خصوصی و دولتی نیز تصمیم به راهاندازی وبسایت گرفتند. آن روزها تقریبا عرف بود که سفارشگیرنده طراحی سایت، هم سایت را برنامهنویسی میکرد هم به گرافیک آن میپرداخت و هم محتوای آن را تولید میکرد.» همین بود که او خیلی زود هم برنامهنویسی سایت را آموخت و هم جزئیاتی از گرافیک و دیزاین و البته بسیار خوب میتوانست محتوای الکترونیکی آن را به سفارش مشتری تهیه کند.
«اوایل هیچگاه فکر نمیکردم که سایت درآمد داشته باشد. در طول همه این سالها پروژههای مختلفی برای راهاندازی سایت قبول کرده بودم، اما به سایت نگاه درآمدی نداشتم تا اینکه سایتهایی که از آنها خرید اینترنتی میکردم من را به این فکر وا داشت که چگونه یک خدمت جدید تهیه و برای فروش اینترنتی آماده کنم.» او خدمات آموزشی را انتخاب کرد. سایت خودش را راهاندازی کرد و بیش از یکسالونیم بدون هیچ درآمدی هر روز پس از اتمام ساعت کارمندی، وقت آزاد خود را صرف آن کرد. مطمئن نبود، اما امیدوار و سختکوش بود. «یکبار تصمیم گرفتم از کارمندی استعفا دهم و وقت خود را به این درگاه اینترنتی اختصاص دهم، اما بعد به این نتیجه رسیدم تا زمانی درآمد سایت به اندازه حقوق کارمندی من نشده است کار در شرکت را رها نکنم، بالاخره پس از یکسالونیم، درآمد سایت شروع شد و کمتر از دو سال از راهاندازی آن، درآمد آن به اندازه حقوق کارمندی من شده بود. آن روز استعفا دادم و کار مستقل خودم را تماموقت پی گرفتم.» او به دو مرکز شتابدهنده استارتآپی مراجعه کرد. هر دو او را قبول کردند؛ یکی از آنها را انتخاب کرد و بیش از یکسال در آنجا استقرار یافت. چند ماه اول که گذشت استارتآپ او از سایر فعالیتهای آن مجموعه شتابدهنده معروفتر و البته پررونقتر شد. حالا وقت آن رسیده بود که دفتر مستقلی تهیه کرده و پرسنل موردنیاز خود را استخدام کند. اکنون بیش از 10 کارمند دارد که بهصورت مستقیم یا پروژهای از راه دور یا در کنار او در این پایگاه مشغول به کارند. روزانه صدها نفر با مراجعه به این سایت مربی موردنظر خود را انتخاب میکنند و بیش از 35هزار مدرس، این سایت را برای تبلیغ و معرفی خود انتخاب کردند. «این پایگاه برای همه مردم است هر کس مهارت، هنر یا دانش خاصی را تا حد تدریس بلد باشد میتواند با دریافت اکانت از سایت ما خودش و محتوای آموزشیاش را به علاقهمندان معرفی کند.»
نغمه عقیلی، عضو کمیسیون بانوان انجمن کسبوکارهای اینترنتی است و بهخاطر تجربههای مختلفی که داشته مشاور بسیار خوبی برای تهیه و تولید محتوای الکترونیک بسیاری از بنگاههای خصوصی و دولتی است. البته این پایگاه سر او را حسابی شلوغ کرده است: «کار اداره سایت بسیار سنگین است. من و همکارانم هر وقت از روز که ایمیل، اینستاگرام و سایت را باز میکنیم تعداد زیادی سوال و درخواست پشتیبانی ارسال شده است. با همه مربیان ارتباط میگیریم تا اطلاعات آنها و محتوای آموزشی ارائه شده در صفحه مدرس کامل و دقیق باشد.»
عقیلی از کار خود لذت میبرد. روزهایش شیرین است، اما هرگاه قرار باشد برای انجام امور اداری به دستگاههای دولتی مراجعه کند عزا میگیرد. کار او ارائه خدمات آموزشی در همه حوزهها و در همه جغرافیای کشور است، بنابراین نه او و نه دستگاههای نظارتی نمیدانند که پروانه کسبوکار او را دقیقا چه نهادی باید صادر کند. موضوع آموزش میتواند هم به وزارت آموزشوپرورش، هم به وزارت فرهنگ و ارشاد، هم به وزارت ورزش و جوانان، وزارت صنایع و معادن، وزارت کار و اموراجتماعی و دستگاههای دیگر مربوط باشد. علاوه بر این، استارتآپها در قوانین داخلی ما جایگاه ویژه خود را به دست نیاوردند. او هم مثل دیگر مدیران استارتآپی در پاسخ به مشکلات خود، سَرِ گله و شکایت را از برخی نهادهای دولتی باز میکند. «مثلا همین اداره مالیات علاوه بر ثبت شرکت که انجام شده است، پروانه فعالیت میخواهد. اداره کار نمیتواند کمک کند. دیگران هم همین طور. گاهی اوقات از دستگاههای مختلف با ما تماس میگیرند یا ما به آنها مراجعه میکنیم، اما پس از بحث و آمدورفت، نتیجهای حاصل نمیشود اینها باعث شده نتوانیم از امکانات و مشوقهای مالیاتی و اداری که برای کسبوکارهای نوپا و استارتآپی در نظر گرفته شده، استفاده کنیم یا بتوانیم به آسانی همکاران خود را بیمه کنیم.»
عقیلی بسیار به آینده امیدوار است و البته خیلی هم مطمئن است که کسبوکار او هر روز پررونقتر میشود، اکنون قصد دارد خدمات این سایت را به همه دنیا گسترش دهد. یعنی دانشآموزان و مدرسان خارجی هم در سراسر دنیا بتوانند به این سایت مراجعه و از خدمات آن استفاده کنند.