یکی از کارکردهای نهادهای فعال در حوزه رفاه و تامین‌اجتماعی، پوشش معیشت و نیازهای جامعه هدف خود به‌ویژه هنگامی است که معیشت آن‌ها با مشکل مواجه می‌شود.

در این شرایط، انتظار بیمه‌شدگان از نهادهای فعال حوزه رفاه و تامین‌اجتماعی بیشتر است. در شرایطی که اقتصاد جامعه با بحران مواجه می‌شود، نهادهای تامین‌اجتماعی نیز اوضاع بسامانی ندارند. این نهادها بر اساس منابعی که در اختیار دارند، مصارف خود را تنظیم می‌کنند.

بخش اندکی از منابع این نهادها گاه حمایت‌های دولتی و اغلب از محل دریافت حق‌بیمه‌ها و منابع حاصل از سرمایه‌گذاری است. هنگام وقوع یک بحران اقتصادی، کمک‌های دولتی از منابع دولت‌ها حذف می‌شود. آشفتگی در اوضاع اقتصادی، منابع حاصل از سرمایه‌گذاری را نیز کاهش می‌دهد.

بنابراین عقل حکم می‌کند نباید در حال حاضر صندوق‌های بیمه‌ای همه دریافتی خود را هزینه کنند. در حوزه دریافت حق‌بیمه، هنگامی که نهادهای اقتصادی در سطح جامعه فعال نباشند یا نتوانند درآمدزایی کنند، بالطبع اشتغال و تعداد شاغلان و به‌دنبال آن، حق‌بیمه‌ها کاهش یافته و صندوق‌های بیمه در این حوزه نیز دچار کمبود می‌شوند. پس هنگامی که اقتصاد کلان دچار نقصان می‌شود، صندوق‌های بیمه هم در تامین منابع خود کار بسیار دشواری در پیش دارند.

تامین‌اجتماعی از سویی مشکل منابع دارد و از سوی دیگر تقاضا در حوزه مصارف بالاست. در این شرایط نهادهای رفاه و تامین‌اجتماعی باید طرحی نو بیندیشند. همه جامعه نیاز به حمایت دارند، ولی صندوق‌های بیمه‌ای به‌ویژه در حوزه رفاه و تامین‌اجتماعی، منابع انباشته اعضای خود هستند. این اعضا به سختی بخشی از درآمد خود را به بیمه اختصاص داده و امروز گرفتار شده‌اند و به این منابع نیازمندند. اگر بخواهیم آن‌ها منتفع شوند و صندوق‌ها رسالت خود را به درستی انجام دهند، نباید بگذاریم افراد دیگری از این منابع سوءاستفاده کنند. در اینجا نهادهای قانون‌گذار، نهادهای حاکمیتی و تصمیم‌گیر باید به کمک جامعه هدف صندوق‌ها بیایند.

در گذشته مجلس و دولت مهمانان ناخوانده بسیاری را به‌عنوان اینکه نیازمند هستند، بر سر سفره تامین‌اجتماعی نشانده‌اند و هر روز طرح‌های بیمه‌ای بدون پشتوانه به این صندوق‌ها اضافه می‌شود.

زیان‌ده اصلی این ماجرا، جامعه هدف صندوق‌ها و افراد تحت‌پوشش هستند، بنابراین تامین‌اجتماعی نیز باید در کنار مراقبت از سفره اعضای خود، جلو ورود مهمانان ناخوانده را بگیرد. این افراد نیاز به کمک دارند، ولی کمک به آن‌ها وظیفه دولت و سایر نهادهای حمایتی فعال در حوزه رفاه و تامین‌اجتماعی است. در شرایطی که مردم دچار مشکل درآمد هستند، تقاضاهای واقعی و القائی بالا می‌رود. یکی دیگر از اقدامات ضروری مورد نیاز این است که سازمان تامین‌اجتماعی در شرایط دشوار فعلی، مدیریت هزینه‌ها را بیش از پیش جدی بگیرد و هزینه‌هایی را که تاثیر مستقیمی بر خدمات بیمه‌ای ندارند، مدیریت کند.