سهم سازمان تامین‌اجتماعی در ایجاد اطمینان و اعتماد بین اقشار کارگر همیشه حائزاهمیت بوده و اکنون با شرایط اقتصادی سختی که در آن قرار داریم از همیشه مهمتر است. یکی از مهم‌ترین وظایف سازمان تامین‌اجتماعی در شرایط حساس کنونی، پرداخت منظم مستمری به بیمه‌شدگان و اطمینان‌بخشی به آن‌ها در خصوص پرداخت این درآمد است، اما عدم تعادل ورودی‌ها با خروجی‌های سازمان باعث شده سازمان تامین‌اجتماعی گاهی حتی در عمل به همین تعهد مهم نیز با چالش مواجه شود. برای مثال، گویا برخی بازنشستگان هنور موفق نشده‌اند اضافه حقوق فروردین سال97 را به دلیل عدم توازن بین خروجی‌ها و ورودی‌ها دریافت کنند و از طرفی افزایش میزان حقوق بازنشستگان در ابتدای سال با توجه به موج گرانی‌های اخیر که خود متاثر از تغییرات در مولفه‌ها و شاخص‌های اقتصاد کلان است، اثرگذاری خود را از دست داده است. حتی ترس اینکه در آینده‌ای نزدیک همین میزان نیز قابل پرداخت نباشد، در میان بازنشستگان وجود دارد. در شرایطی که وضعیت اقتصادی اقشار مستمری‌بگیر به دلیل تورم رو به وخامت گذاشته، متاسفانه در برخی موارد در پرداخت حقوق بازنشستگان تاخیرهایی هم وجود دارد. اگر قرار است سازمان تامین‌اجتماعی پناهگاه اقشار کارگر و مستمری‌بگیر در شرایط سخت اقتصادی باشد قطعا باید برای این معضل فکری شود.

به نظر می‌رسد با برای حل این معضل، اول از همه باید سراغ نهاد دولت رفت، اینکه چرا بدهی‌های دولت به‌موقع پرداخت نمی‌شود و دولت در پرداخت سهم بیمه خود به سازمان کوتاهی می‌کند، مسئله‌ای که باید هرچه سریع‌تر به آن رسیدگی شود تا سازمان در شرایطی که امید اقشار بازنشسته است، از عهده پرداخت‌های خود برآید. استفاده غیرکارشناسی و چشمداشت به منابع سازمان تامین‌اجتماعی توسط دولت‌ها و نهادهای دولتی، باعث کسری منابع آن شده و اینک نیز با توجه به فشار سایر هزینه‌ها بر دولت، قابل جبران نیست. بر کسی پوشیده نیست که بازپرداخت این بدهی‌ها به سازمان تامین‌اجتماعی مهم‌ترین دغدغه فعلی تمام ذی‌نفعان سازمان است.