زیرا سپرده‌های مردم را جذب می‌کند و به آن‌ها سود 15 درصدی پرداخت می‌کند؛ اما همان سپرده‌ها را با بهره 18 درصد به خود مردم وام می‌دهد. حاشیه سود 3 ‌درصدی می‌تواند توجیه خوبی برای حضور بانک‌ها در این طرح باشد. این طرح برای مردم نیز حائز منفعت است. زیرا قدرت خرید مردم افزایش می‌یابد و می‌توانند با اعتبار این کارت، کالا یا خدمت مورد نیاز خود را بخرند. اما نکته اینجاست که این کارت قطعا به همه مردم داده نخواهد شد، زیرا متقاضیان باید اعتبارسنجی شوند و فیلترهایی برای عرضه کارت به متقاضیان پرشمار آن در نظر گرفته خواهد شد. 

علاوه بر این حتما ضوابطی برای گرفتن جریمه از افرادی که اقساط خود را با دیرکرد به بانک پرداخت می‌کنند تدوین خواهد شد. عده‌ای نگران ناتوانی بانک‌ها در عرضه این کارت‌ها هستند.

آن‌ها معتقدند با تعیین سود مصوب 15 درصدی سپرده بانکی، مردم سرمایه‌های خود را از بانک‌ها خارج می‌کنند و به بازارهای رقیب می‌برند. با این حال می‌توان به دولت امیدوار بود که در سال جاری، بازار ارز را تک‌نرخی کند تا این بازار به‌عنوان بازار قدرتمند رقیب، جذابیتی برای سرمایه‌گذاران و سفته‌بازان نداشته باشد. از سوی دیگر من هم مانند عده دیگری، بر این باورم که باید از تولید داخلی حمایت جدی کرد. بر همین اساس معتقدم به جای ارائه کارت‌های اعتباری عام توسط بانک مرکزی، باید طرح وزارت صنعت جدی‌تر گرفته می‌شد. زیرا آن کارت برای خرید کالای ایرانی تدوین شده بود و می‌توانست به تولید داخل کمک بزرگی کند. گرچه تولیدات داخلی ما توان رقابت با انواع خارجی خود را ندارند، اما ما باید با ارائه مشوق‌های این چنینی مردم را به خرید کالای ایرانی تقویت کنیم.