دیدن هر روزه کودکان زباله‌گرد، بدل به چهره عادی شهرهای بزرگ شده است. کودکانی که عموما از اقشار فرودست جامعه یا از مهاجران غیرایرانی هستند. سیستم مدیریت شهری این کودکان را یا به کلی انکار می‌کند یا یک معضل اجتماعی می‌داند. این دیدگاه غیرکارشناسانه منجر به انگ‌زنی به این کودکان شده و آن‌ها را به موجوداتی تقلیل می‌دهد که صاحب قدرت تشخیص نیستند و دیگران باید برایشان تصمیم‌گیری کنند. این دیدگاه به برنامه‌ریزی‌های غلطی انجامیده که شرایط این کودکان را  روز به روز بدتر کرده است.آتیه‌نو با بررسی جامعه‌شناختی این معضل ، آمادگی خود را برای دریافت و درج نقطه‌نظرات کارشناسان و نیز سازمان‌های مسئول در حوزه مدیریت شهری اعلام می‌کند.