printlogo


بحث داغ شبکه‌های اجتماعی
شوخی غلیظ با پمپئو
خورشید بهشتی

‌‎سخنان وزیر امورخارجه آمریکا در مورد تحریم‌ها و شرط و شروطش برای بازگشت به مذاکره و برجام باعث شد که برای چند روز هم که شده کاربران فضای مجازی از جناح‌های مختلف و نظرات متفاوت که هر کدام در دورترین طیف‌ها قرار می‌گرفتند این‌بار حرفشان یکی شود و در توپخانه مشترک به آقای وزیر بتوپند. کاربران کوشیدند که به پمپئو چیزها و مواردی را یادآوری کنند.
امیر سیدین، روزنامه‌نگار نوشت: «پمپئو در حالی وعده رفع تحریم‌ها در صورت اجرای خواسته‌های ‎آمریکا توسط ‎ایران را می‌دهد که این کشور بزرگ‌ترین بدعهدی جهان در سال‌های اخیر را با نقض ‎برجام در کارنامه دارد. بسیاری کوشیدند تاریخ را به کسانی یادآوری کنند که حرف‌های پمپئو آن‌ها را جوگیر کرده و داشتند از این قبا برای خودشان تومان می‌دوختند.»
مازیار خسروی، روزنامه‌نگار هم نوشت:‏ «در ۷ دهه گذشته، آزادی‌نسبی و‌ فضای باز سیاسی در ایران با حکومت دموکرات‌های آمریکا هم‌زمان بوده است. روی دیگر سکه، جمهوری‌خواهان تندرو و اختناق است. خان‌ها و خوانین گرامی! پیش از بشکن و بالا با نوحه ‎ترامپ و ‎پمپئو کمی تاریخ تورق بفرمایید. بوی کباب نیست؛ خر داغ می‌کنند.»
کاربری به نام سهند ایرانمهر هم ‏یادآوری جالبی کرده بود از روزگار نه‌چندان دور که وزیر از ایرانی‌ها نشنیده بود. ‎«پمپئو نماینده وقت کانزاس بهمن94 به  همراه "لی زلدین" نیویورک و "فرانک لوبی‌یندو" نیوجرسی با حضور در دفتر حفاظت از منافع ایران در واشنگتن، خواستار صدور ویزا برای سفر به ایران برای رصد انتخابات مجلس، بازدید از سایت‌های هسته‌ای شده بودند که طبیعتا پاسخ منفی گرفتند.»
واکنش‌ها و ردوبدل‌کردن نظرها و بحث‌های پینگ‌پونگی بیشتر وقت‌ها کار را در فضای مجازی به جاهای باریک می‌کشاند. کاربری به نام حضرت اجل نوشته است: «‏وقتی یک جاسوس جای یک دیپلمات را بگیرد اوضاع بهتر از این نمی‌شود .‎پمپئو جاسوس حقیری است. اگر ژنرال‌های شما (آمریکا) نیز مانند ‎پمپئو در جایگاه واقعی خود نباشند... فاتحه آینده ایالات متحده آمریکا را بخوانید.»
‌‎خیلی‌ها معتقد بودند که مسئولان کنونی آمریکا باید یک‌بار دیگر تاریخ بخوانند تا یادشان بیاید که در دخالت‌های قبلی، همیشه طرف بازنده بودند.
لیلا سمیعی نوشت: «پمپئو  با تکیه بر کدام وجه از عقبه تاریخی کشورش به خودش اجازه میده، ترازوی درست و غلط برای ما به دست بگیره؟ کودتای سال۳۲، حمایت از صدام، فاجعه ایرباس، تحریم‌‌های فلج‌کننده، منع صدور ویزا برای شهروندان ایرانی یا "تروریست" خواندن ملت ایران؟»
شاهین زینعلی هم این‌طور نوشته: «‏چکیده شروط ‎پمپئو: خلع سلاح شوید تا بتوانیم بی‌دردسر شما را نابود کنیم؛ در عوض شاید بعضی تحریم‌ها را لغو کنیم!»
فرشاد به روزگار مردم بعضی کشورهای خاورمیانه اشاره کرده بود که دخالت آمریکایی‌ها روزگار سیاه‌تری را برایشان به ارمغان آورده. فرشاد نوشته: «‌‎پمپئو یادش رفته، ما که یادمون نرفته بر سر لیبی که همه شرایط آمریکا را قبول کرد چی اومد، تجهیزات هسته‌ای بار یک کشتی شد و در ازایش دو قرارداد امنیتی با اروپا و آمریکا منعقد شد. هشت‌سال بعد معمر قذافی رو از تو یک سوراخ فاضلاب در آوردند و با حقارت کشتنش. کشور هم کلا هرج‌و‌مرج شد!» نازنین هم نوشت: «‏صحبت‌های وزیرخارجه‌ ‎آلمان بعد از مذاکره‌‌اش با ‎بولتون و ‎پمپئو جوری بود که دقیقا انگار هر کدوم از مقامات اروپایی از جلسه با این‌ها میان بیرون میگن: این دیوونه‌ها کین دیگه بابا!»
مرتضی سخاوت اهل دیار جنوب است که شوخی جالب و جنوب مآبانه‌ای کرده بود: ‏«وزیر امورخارجه آمریکا اصالتا ‎دزفولی است! گویا ‎پمپئو اصالتا ایرانی است. پدر وی سال‌ها قبل از انقلاب به آمریکا مهاجرت کرده و در حومه شهر ‎دزفول ساکن و مسئول موتورهای آب چاه‌های کشاورزی بوده است. در فارسی (پمپ آب) است که در گویش محلی ‎دزفولی (پمپ ئو )خوانده می‌شود.»
آرام ستوده اشاره کرده به کنایه «استفان والت» استاد مشهور دانشگاه هاروارد به ترامپ، کنایه‌ای که مطایبه‌ای زیرکانه داشت: «من هنوز در عجبم که ‎پمپئو از ایران نخواست با افتتاح یک باشگاه گلفِ ترامپ در تهران و پرداخت پول برای دیوار مکزیک، موافقت کند.» کاربران بسیاری هم ضمن توپ و تشر بسیار، زده بودند به راسته شوخی و طنز و توهمات وزیر خارجه آمریکا را کلا جدی نگرفته بودند. ‌‎سیاوش، شوخ‌طبعانه نوشته: «پمپئو نه تنها سند ویلای کردان‌رو خواست بلکه پنت‌هاووس زعفرانیه رو هم می‌خواد، حق طلاق و حضانت از بچه‌ها رو هم گفت، عروسی توی دبی و مهریه ۵۰۰۰ تایی هم که هیچی، آخرش هم دو تا فحش به ننه بابای داماد داد.»