همنوازی برای روایت «سیاوش»
احسان رحیمزاده
پس از آنکه کنسرت- نمایش «سی» با استقبال 120هزارنفری مردم در سال گذشته مواجه شد، عوامل گروه به این فکر افتادند که فصل دوم این اثر را هم در نیمه تیرماه امسال اجرا کنند. کنسرت-نمایش در واقع تلفیقی از چند هنر نوازندگی، خوانندگی و تئاتر است که منجر به همکاری بازیگران و خوانندگان در کنار یکدیگر میشود.
در فصل اول نمایش،چهرههای نامآشنایی حضور داشتند.
نغمه ثمینی، یکی از نویسندگان سریال «شهرزاد» نویسنده این اثر بود. سحر دولتشاهی، بهرام رادان، مهدی پاکدل و صابر ابر بهعنوان بازیگر روی صحنه رفتند. همچنین همایون شجریان خواننده و سهراب پورناظری آهنگساز این پروژه بودند.
کنسرت-نمایش«سی» تابستان سال گذشته بر اساس سه داستان از داستانهای شاهنامه (زال و رودابه، رستم و اسفندیار و رستم و سهراب) در کاخ سعدآباد تهران اجرا شد. عوامل گروه در فصل دوم به سراغ داستان سیاوش از «شاهنامه» رفتهاند. «سیاوش» در مکتب شاهنامه نماد نسل جوان سرزمین ایران است و به همین خاطر داستانش میتواند هیجانانگیز باشد.
دورخیز عوامل «سی» از بهمنماه
پوریا سوری، ترانهسرای برخی قطعات این کنسرت- نمایش در گفتوگو با «آتیهنو» توضیح میدهد که مراحل پیشتولید از بهمن سال گذشته آغاز شده و متن فصل دوم نیز در حال نگارش است. او که برای فصل اول کنسرت نمایش «سی» دو قطعه را سروده، توضیح میدهد: «یک قطعه مربوط به داستان رفتن زال به سمت رودابه بود. این قطعه شعر، حسوحال یک عاشق را در راه رسیدن به منزل معشوق روایت میکرد و میگفت در این راه سختیهایی وجود دارد، ولی تحمل این سختیها شیرین است. این قطعه ارجاع مستقیم به داستان زال و رودابه نمیدهد و بهصورت مستقل هم میتواند شنیده شود.»
سوری میافزاید: «قطعه دوم "ایران من" نام دارد که یک ترانه وطنی است و همایون شجریان در نقش «سیمرغ» با خواندن این ترانه در واقع دارد با ایرانزمین گفتوگو میکند.»
احتمال انتشار آلبوم «سیاوش»
در فصل دوم احتمالا هفت قطعه سروده میشود که این قطعات در کنار هم روایتی را بیان میکنند.
سوری تاکید میکند: «از این نظر کار ما بدیع است. در کشور خودمان آلبوم موسیقی که بخواهد داستانی را روایت کند کم داشتهایم، ولی در حوزه موسیقی خارج از ایران، آلبوم "دیوار" پینک فلوید را داریم که روایتی را جلو میبرد. تلقی من این است که دارم برای یک کنسرت- نمایش شعر میسرایم. ولی داستان "سیاوش" خرده روایتهایی دارد که قطعاتش بعدها میتواند بهصورت یک آلبوم موسیقی هم منتشر شود.» ترانهسرای «سی» درباره میزان آشنایی مردم کشورمان با این قالب میگوید: «در دنیا قالب کنسرت- نمایش تجربه شده و کشورهای دیگر روی این مسئله سرمایهگذاری کردند که مردم هم موسیقی خوب بشنوند و هم یک اثر دراماتیک و نمایشی ببینند. مردم کشورمان قبلا با قالب کنسرت-نمایش آشنا نبودند، اما الان حداقل 120 هزار نفر در کشور داریم که با این قالب آشنایی دارند. بعد از اجرای "سی" جریانی به راه افتاد و مثلا اشکان خطیبی "دهسال تنهایی" را اجرا کرد که تلفیقی از کنسرت و نمایش بود.»
رکوردشکنی در گیشه
به گفته سوری، در ایران بزرگترین اتفاق فرهنگی و مردمی بعد از انقلاب، کنسرت- نمایش «سی» بود. هیچ نمایشی نداشتهایم که در یک دوره یکماهه 120 هزار نفر را به یک نقطه بکشاند. بالاترین رقم مخاطب کنسرتهای ما شاید 40هزار نفر باشد که برای اجرای «چرا رفتی» همایون شجریان بلیت خریدند. «سی» ویژگیهای منحصربهفردی داشت که آن را از دیگر آثار متمایز میکرد. پوریا سوری این ویژگیها را اینگونه شرح میدهد: «نمایش سه بعدی که روی دیوار اجرا شد کاری بینظیر بود. در ایران تا پیش از این، امکانات این پروژه را نداشتیم و دستگاههایی خریداری شد که بتوانیم این نمایش سهبعدی را داشته باشیم. در این اثر چندین سوپراستار سینما با دستمزدهای زیاد دعوت شدند. یک گروه صدنفره در پشت صحنه این کنسرت-نمایش فعال بودند. من هفت ماه در کنار گروه بودم و میدیدم که هر روز دارند کار میکنند.»