مهندسیِ تمامآلمانی
مهدی شادمانی
آمادگی استقلالیها در چند هفته اخیر و همزمان با روزهای بد پرسپولیس، این نوید را به آبیها میداد که برنده دربی باشند اما رسیدن به پیروزی در برابر تیمی که قدرتمندانه لیگبرتر را به پایان رسانده و در آستانه قهرمانی است، کار چندان سادهای هم به نظر نمیرسید. وینفرد شفر، میدانست که دیدار برابر العین، از دیدار برابر پرسپولیس اهمیت بیشتری دارد اما با این همه، تمهیداتی اندیشید که بتواند این دیدار را هم پیروز شود و قلب سکوها را فتح کند. او با جدیگرفتن چند آیتم مهم فوتبالی، دربی 86 را به نفع خود به پایان رساند.
کمربندت را محکم ببند
یکی از مشخصههای ویژه فوتبال آلمانی، خط میانی مقتدر است؛ مسئلهای که شفر از زمان ورودش به استقلال، به خوبی آن را پیاده کرده و در دربی هم همان مسیر را پیش رفت. شفر، با قراردادن 5 هافبک در میانه میدان -که دو هافبک وظیفه دفاعی دارند- عملا کاری میکند که رقبا نتوانند روی زمین با تیم او فوتبال بازی کنند. آنچه بیش از همهچیز در دربی خودنمایی میکرد، دوندگی ویژه بازیکنان خط هافبک استقلال در یک محدوده مشخص از خط نیمه خودی تا خط محوطه جریمه بود. این محدوده، جایی است که هر تیمی برای ورود به آن، باید تعداد نفرات بیشتر و یا آمادگی و هماهنگی بیشتری داشته باشد. کمربند محکم استقلال، در 5 دقیقه اول بازی، خیلی به کار نیامد چون بازیکنان، بسیار پراسترس و پراشتباه بودند؛ اما از دقیقه 5 تا 45 بازی، همهچیز در اختیار استقلال بود. آنها آرامآرام بازی را در اختیار گرفتند و موفق شدند خودشان را حداقل یک نیمه به صورت کامل به تیم حریف دیکته کنند. همان یک نیمهای که باید در آن گل میزدند و زدند.
آلمانی، مثل ساعت
ویژگی دیگر آبیها، بازیکردنشان مثل عقربههای ساعت بود. اگر ساعت، 3 عقربه دارد که هر کدام در زمان و مکان مشخص حرکت میکنند، استقلال، ساعتی با 11 عقربه بود. آنها در نیمه اول، بسیار خوب وظایف خود را انجام دادند. هرچند پرسپولیس، در نیمه زمین خودی اجازه داشت صاحب توپ باشد اما با ورود به نیمه زمین استقلال، عقربههای ساعت، یکییکی به بازیکنان حریف نزدیک میشدند و فشار میآوردند و جلوی بازیسازی هافبکهای پرسپولیس را میگرفتند. قرمزها در هیچکدام از بازیهای فصل گذشته -حتی در برابر السد- عادت نداشتند مقابل تیمی قرار بگیرند که اینطور آنها را در همان نقطه قوتشان، اذیت کند. اما دقت بازیکنان آبیپوش در انجام وظایف، آنها را به موفقیت رساند.
تمرکز، هدیهای از کیروش
شاید وینفرد شفر اصلا نداند که کیروش، چه چیزی را به ملیپوشان ایرانی هدیه داده است. تیم شفر در این زمینه با همان شیوهای بازی میکند که تیم کیروش بازی میکند. سرمربی تیم ملی ایران، از بازیکنانش میخواهد که در 90 دقیقه مسابقه -فارغ از اینکه نتیجه چه چیزی است- متمرکز باشند و به وظایف خود برسند. استقلال، هرچند در دقایق ابتدایی بازی -آن هم نهایتا تا دقیقه 5- سردرگم بود، اما از این دقیقه، بازیکنان آبی خود را پیدا کردند و متمرکز روی وظایفشان، تا دقیقه آخر بازی دویدند. هم در خط دفاع و هم در خط حمله، آبیها موفق شدند نمایش خوبی داشته باشند و با همین وسیله، بر حریف قدرتمند خود چیره شدند.
موازنه در خط حمله
بهترین اتفاق برای استقلالیها، در همان نقل و انتقالات نیمفصل و با خرید تیام رخ داد. مامه تیام، بازیکنی که هم شرایط بدنی خوبی دارد و هم بسیار فرصتطلب است، یک خرید خوب در خط حمله استقلال به حساب میآید. مهاجمی که خط حمله استقلال را تقویت و مشکلش را تا حد زیادی حل کرد. آبیها در روزهایی که گل نمیزدند، موقعیت چندانی هم ایجاد نمیکردند.
اتفاقا استقلال در این بازی هم به موقعیتهای زیادی نرسید و موقعیتهایش نهایتا 3 عدد بود. اما تیام، در دو موقعیت آن حضور داشت که یکی از آنها منجر به گلزنی استقلال هم شد. شاید این موازنه خوب برای آبیها در آستانه دربی، کلید پیروزیشان هم بود.
برانکو چطور باخت؟
پرسپولیس، سه فصل است که در کورس قهرمانی قرار دارد. قرمزها در سال اول، با امتیاز برابر و تفاضل گل کمتر، دوم شدند؛ فصل قبل، قهرمان شدند و الان در فاصله 5 هفته مانده تا پایان لیگبرتر، این تیم به آستانه قهرمانی رسیده. برخی تبعات این وضعیت، تیمهای زیادی را درگیر کرده است. یکی از تیمها رئالمادرید است. تیم زیدان، پس از دو قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا، امسال نمایش بسیار ضعیفی داشته است. البته قهرمانی در مسابقات قارهای، با قهرمانی در مسابقات داخلی، یکی نیست. اما به هرحال، برای ایران که بیش از یکدهه است، قهرمان آسیا نداشته، قهرمانی در آسیا، مقامی در دسترس به نظر نمیرسد. به جای آن اما، دو قهرمانی پشت سرهم در لیگ برتر، بازیکنان تیم را تا حدی اشباع کرده و به نظر میرسد که بالا نگهداشتن انگیزههای روحی این تیم، کار مشکلی باشد. این شاید یکی از دلایل نمایش بد پرسپولیس در هفتههای اخیر باشد. اما آنچه پرسپولیس را بازنده آخرین دیدار این تیم مقابل استقلال کرد، کمی فنیتر از این داستان کلی بود. پرسپولیس در این دیدار، ضعف هایی آشکار در خط میانی و حمله داشت و بازیکنانش هم تمرکز لازم را برای دربی نداشتند. برانکو بازی مهمی را نباخت، چون نه در وضعیت جدول مهم بود و نه در آینده لیگ، اما برای هواداران، مهم بود و این مسئله، فشار زیادی را به تیم پرسپولیس وارد کرده است.