رابطه میان سلامت و غذایی که مصرف میکنیم، رابطهای مشهود و علمی است. در جامعهای که شهروندانش از تغذیه سالم و بهداشتی برخوردار باشند، آمار بیماریها و مشکلات جسمی کاهش مییابد. اگر سلامت غذایی را رها کنیم و صرفا بر درمان بیماریهای ناشی از تغذیه نامناسب تمرکز کنیم، این فرآیند غیرعلمی موجب میشود سلامت جامعه به خطر بیفتد و هزینههای نظام سلامت روزبهروز افزایش پیدا کند. در ایران شاهد هستیم که سلامت مواد غذایی در وضعیت ایدهآل خود نیست و قصور و تخلفهای متعددی در صنایع غذایی کشور رخ میدهد. جایگزین کردن مواد اولیه ارزانتر به جای مواد اولیه گرانقیمت در محصولات غذایی، یکی از عمده تخلفهایی است که در صنایع غذایی کشور اتفاق میافتد. همچنین استفاده از افزودنیهای غیرمجاز و یا استفاده بیشازحد از مواد نگهدارنده، روالی است که هماکنون در صنعت تولید مواد غذایی رخ میدهد. حتی در این بین، گاهی از مواد نگهدارنده غیرمجاز و مواد اولیه خطرناک هم استفاده میشود. در عمده این تخلفها، هدف این است که قیمت تمامشده محصول غذایی ارزانتر از آب دربیاید که همین سودجویی و تخلف به سلامت جامعه لطمه میزند.مسمومیتهای غذایی و مشکلات گوارشی، فقط اثر کوتاهمدت و مشهود مصرف محصولات غذایی ناسالم است، در حالی که مصرف بلندمدت مواد غذایی ناسالم میتواند فرد مصرفکننده را به بیماریهای مزمنی همچون سرطان مبتلا کند. بنابراین اگر به دنبال ارتقای سلامت جامعه و صرفهجویی در هزینههای درمانی هستیم، باید به سمت تولید فرآوردههای غذایی مطابق با استانداردهای مورد تایید نظام سلامت حرکت کنیم. تشدید نظارتها و برخورد قاطع با متخلفان صنایع غذایی، ضرورتی حیاتی است که میتواند آمار اینگونه تخلفها را در کشور بکاهد. نباید اجازه دهیم تولیدکننده متخلف، بهراحتی استانداردهای غذایی را دور بزند و فرآورده ناسالم غذایی را همچون سمی مهلک در جامعه انتشار دهد.
رئیس انجمن علوم و صنایع غذایی ایران و عضو هیئتعلمی دانشگاه تربیت مدرس