رفع جوشگاههای زخم
تقریباً بیشتر افراد در طول زندگی خود دستکم یک یا دو جای زخم یا جوشگاه روی بدن دارند؛ یادگاری از جراحتهای کوچک، جراحیها یا حتی آکنههای قدیمی. این جوشگاهها نتیجه طبیعی فرایند ترمیم پوست هستند و زمانی ایجاد میشوند که بافت آسیبدیده با بافتی تازه جایگزین میشود. هرچند از بین بردن کامل جای زخم در بیشتر موارد امکانپذیر نیست، اما روشهایی وجود دارد که میتواند ظاهر آن را کمتر قابل مشاهده کند و بافت پوست را هموارتر نشان دهد.
انتخاب مناسبترین روش درمانی معمولاً به نوع، اندازه و محل جوشگاه بستگی دارد. به همین دلیل متخصصان توصیه میکنند پیش از هر اقدامی با پزشک متخصص پوست مشورت شود تا بهترین گزینه درمانی بر اساس شرایط پوست فرد انتخاب شود. یکی از روشهای رایج برای کاهش جای زخم، لایهبرداری پوست یا «درمابریژن» است. در این روش با استفاده از دستگاههای مخصوص، لایههای سطحی پوست برداشته میشود تا با رشد پوست جدید، سطح پوست یکنواختتر شود. لایهبرداری با لیزر نیز روشی مشابه است که با تاباندن پرتوهای پرانرژی، لایههای آسیبدیده پوست برداشته میشوند و بیشتر برای جوشگاههای ناشی از آکنه یا آبلهمرغان به کار میرود.
در برخی موارد، اصلاح جوشگاه با جراحی انجام میشود. این روش بیشتر برای جوشگاههای پهن یا طولانی کاربرد دارد. پزشک در این شیوه با برداشتن بافت جوشگاهی و اتصال دو بخش سالم پوست، تلاش میکند ظاهر زخم را طبیعیتر کند.
انتخاب مناسبترین روش درمانی معمولاً به نوع، اندازه و محل جوشگاه بستگی دارد. به همین دلیل متخصصان توصیه میکنند پیش از هر اقدامی با پزشک متخصص پوست مشورت شود تا بهترین گزینه درمانی بر اساس شرایط پوست فرد انتخاب شود. یکی از روشهای رایج برای کاهش جای زخم، لایهبرداری پوست یا «درمابریژن» است. در این روش با استفاده از دستگاههای مخصوص، لایههای سطحی پوست برداشته میشود تا با رشد پوست جدید، سطح پوست یکنواختتر شود. لایهبرداری با لیزر نیز روشی مشابه است که با تاباندن پرتوهای پرانرژی، لایههای آسیبدیده پوست برداشته میشوند و بیشتر برای جوشگاههای ناشی از آکنه یا آبلهمرغان به کار میرود.
در برخی موارد، اصلاح جوشگاه با جراحی انجام میشود. این روش بیشتر برای جوشگاههای پهن یا طولانی کاربرد دارد. پزشک در این شیوه با برداشتن بافت جوشگاهی و اتصال دو بخش سالم پوست، تلاش میکند ظاهر زخم را طبیعیتر کند.