آینده شغلی جوانان در آمریکای لاتین
بازار کار جوانان در آمریکای لاتین در سال ۲۰۲۵ و ماههای آغازین ۲۰۲۶، در نگاه نخست نشانههایی از ثبات نسبی را به نمایش گذاشته است. برخی شاخصهای کلان اشتغال در اقتصادهای بزرگ منطقه روندی باثباتتر نسبت به سالهای پرآشوب پیشین یافتهاند و نرخ بیکاری عمومی در تعدادی از کشورها کاهش یا دستکم تثبیت شده است. با این همه، ورای این تصویر آماری نسبتاً آرام، واقعیتی پیچیدهتر در جریان است. بررسی دقیقتر وضعیت جمعیت ۱۵ تا ۲۴ ساله نشان میدهد که جوانان همچنان در صف نخست آسیبپذیریهای بازار کار ایستادهاند. کاهش نسبی بیکاری، لزوماً به معنای گشایش واقعی در افق شغلی نسل تازه نیست؛ زیرا بخش مهمی از این بهبود در بستر اشتغالهای کمثبات و کمکیفیت شکل گرفته است.
یکی از مهمترین عوامل تداوم این شکاف، سهم بالای اقتصاد غیررسمی در بسیاری از کشورهای آمریکای لاتین است. در چنین ساختاری، بخش قابل توجهی از جوانانی که وارد بازار کار میشوند، در فعالیتهایی جذب میگردند که نه از امنیت شغلی کافی برخوردار است و نه از حمایتهای اجتماعی و بیمهای پایدار. از این رو، حتی زمانی که آمارها از کاهش نرخ بیکاری جوانان سخن میگویند، کیفیت واقعی اشتغال همچنان محل تردید باقی میماند. این دوگانگی میان «اشتغال آماری» و «اشتغال شایسته»، به یکی از ویژگیهای پایدار بازار کار منطقه تبدیل شده است؛ وضعیتی که امکان برنامهریزی بلندمدت حرفهای برای نسل جوان را محدود میکند.
ماههای نخست سال ۲۰۲۶ نیز نشان میدهد که این روندهای ساختاری همچنان پابرجاست. در بسیاری از اقتصادهای منطقه، رشد اقتصادی محدود، هزینههای مالی بالا و فضای سرمایهگذاری محتاطانه، بنگاهها را به استخدامی محتاطانهتر سوق داده است. در چنین شرایطی، جوانان—که اغلب فاقد تجربه کاری طولانیاند—نخستین گروهی هستند که با دشواری ورود به بازار کار مواجه میشوند. نتیجه آن است که بسیاری از آنان مدت بیشتری در جستوجوی شغل باقی میمانند، یا ناگزیر به پذیرش مشاغلی میشوند که تناسب اندکی با مهارتها و تحصیلاتشان دارد. این گسست میان نظام آموزشی و نیازهای واقعی بازار کار، یکی از عمیقترین چالشهای اشتغال جوانان در منطقه به شمار میآید.
در عین حال، وضعیت اشتغال جوانان در سراسر آمریکای لاتین یکدست نیست. اقتصادهای بزرگتر منطقه، همچون برزیل و مکزیک، به دلیل گستردگی بازار داخلی و تنوع ساختار اقتصادی، توانستهاند بخشی از فشار تقاضای اشتغال را جذب کنند؛ هرچند این جذب نیز همواره به ایجاد فرصتهای شغلی پایدار برای جوانان منجر نشده است. در مقابل، در اقتصادهای کوچکتر و آسیبپذیرتر، جوانان بیش از سایر گروهها در معرض بیثباتی شغلی، مهاجرت کاری و حتی خروج از چرخه رسمی اشتغال قرار دارند. افزون بر این، شکافهای جنسیتی همچنان پابرجاست و زنان جوان در بسیاری از کشورها با موانع بیشتری برای مشارکت اقتصادی روبهرو هستند.
یکی از مهمترین عوامل تداوم این شکاف، سهم بالای اقتصاد غیررسمی در بسیاری از کشورهای آمریکای لاتین است. در چنین ساختاری، بخش قابل توجهی از جوانانی که وارد بازار کار میشوند، در فعالیتهایی جذب میگردند که نه از امنیت شغلی کافی برخوردار است و نه از حمایتهای اجتماعی و بیمهای پایدار. از این رو، حتی زمانی که آمارها از کاهش نرخ بیکاری جوانان سخن میگویند، کیفیت واقعی اشتغال همچنان محل تردید باقی میماند. این دوگانگی میان «اشتغال آماری» و «اشتغال شایسته»، به یکی از ویژگیهای پایدار بازار کار منطقه تبدیل شده است؛ وضعیتی که امکان برنامهریزی بلندمدت حرفهای برای نسل جوان را محدود میکند.
ماههای نخست سال ۲۰۲۶ نیز نشان میدهد که این روندهای ساختاری همچنان پابرجاست. در بسیاری از اقتصادهای منطقه، رشد اقتصادی محدود، هزینههای مالی بالا و فضای سرمایهگذاری محتاطانه، بنگاهها را به استخدامی محتاطانهتر سوق داده است. در چنین شرایطی، جوانان—که اغلب فاقد تجربه کاری طولانیاند—نخستین گروهی هستند که با دشواری ورود به بازار کار مواجه میشوند. نتیجه آن است که بسیاری از آنان مدت بیشتری در جستوجوی شغل باقی میمانند، یا ناگزیر به پذیرش مشاغلی میشوند که تناسب اندکی با مهارتها و تحصیلاتشان دارد. این گسست میان نظام آموزشی و نیازهای واقعی بازار کار، یکی از عمیقترین چالشهای اشتغال جوانان در منطقه به شمار میآید.
در عین حال، وضعیت اشتغال جوانان در سراسر آمریکای لاتین یکدست نیست. اقتصادهای بزرگتر منطقه، همچون برزیل و مکزیک، به دلیل گستردگی بازار داخلی و تنوع ساختار اقتصادی، توانستهاند بخشی از فشار تقاضای اشتغال را جذب کنند؛ هرچند این جذب نیز همواره به ایجاد فرصتهای شغلی پایدار برای جوانان منجر نشده است. در مقابل، در اقتصادهای کوچکتر و آسیبپذیرتر، جوانان بیش از سایر گروهها در معرض بیثباتی شغلی، مهاجرت کاری و حتی خروج از چرخه رسمی اشتغال قرار دارند. افزون بر این، شکافهای جنسیتی همچنان پابرجاست و زنان جوان در بسیاری از کشورها با موانع بیشتری برای مشارکت اقتصادی روبهرو هستند.