ضرورت حفظ قدرت خرید کارگران
فتحالله بیات رئیس اتحادیه کارگران قراردادی و پیمانی
دستمزد سال آینده کارگران باید قدرت خریدشان را حفظ کند تا معیشت آنها به خطر نیفتد. تا زمانی که تورم موجود مهار نشود، درصد افزایش مزد نیز معنای واقعی خود را نخواهد یافت. واقعیت آن است که رشد حقوق و دستمزد و قدرت خرید باید به شکلی باشد که بتواند یک خانواده حداقل چهار نفره را تأمین کند و در این مسیر به شخصه به موضوعاتی مانند اینکه دستمزد باید چند درصد بالا برود، معتقد نیستم و تأکید دارم که قدرت خرید کارگران باید حفظ شود.
متأسفانه در این مسیر با اینکه میدانیم ایراد از کجاست اما نظارت و برخورد قانونی به موقع انجام نمیشود، وگرنه کارگران کار خود را به نحو احسن انجام میدهند و نباید دغدغه حقوق آخر برج را داشته باشند.
لازم است شرایط اقتصادی به نحوی مدیریت شود که فشار اقتصادی به کارگران لطمه نزند و با برنامهریزی مناسب جامعه کارگری بدون دغدغه خاطر در کارخانهها و در خطوط تولید به فعالیت بپردازند.
اکنون شرایط به سمتی حرکت کرده که دغدغه اکثریت جامعه معیشت است. نباید مطالبات صنفی به اجتماعات کشیده شود. مردم آنچه انتظار دارند بهبود معیشت است که باید تأمین شود. بیشتر صدماتی که میخوریم به دلیل برنامههای غلط است. متأسفانه سیاستهایی وضع شده؛ چه بانکی و چه پولی که همه اقتصاد را دچار مشکل کرده است. دیدیم که بانک آینده چه خسارتی دید و اینها باعث شد اقتصاد کشور به هم بریزد. چرا اینقدر نرخ ارز در ایران باید نوسان داشته باشد؟ ارزش پول ملی آنقدر افت کرده که با ۱۵ میلیون تومان و ۲۰ میلیون تومان حقوق نمیتوان زندگی را اداره کرد. خواسته بهحق ما و جامعه کارگری از شورای عالی کار آن است که در فرایند تعیین دستمزد سال آینده واقعیتهای روز زندگی و سبد معیشت کارگران را درنظر گیرد. تا زمانی که تورم موجود، مهار و جلوی نوسان نرخ ارز و دلار گرفته نشود، درصد افزایش مزد بیمعناست. دستمزد باید به مردم قدرت خرید بدهد.
حال دولت با اجرای طرحهایی مانند کالابرگ تلاش بر رفع مشکلات معیشتی دارد اما باید به خاطر داشت شاید این طرح بتواند در یک مقطعی مشکل معیشتی مردم را حل و هزینهها را جبران کند اما در درازمدت قطعاً خانوارها به لحاظ مصرفی به مشکل برمیخورند؛ مگر اینکه با افزایش تورم این مبلغ هم بالا برود. در غیر این صورت اگر بخواهد مثل یارانهها قبلی ثابت بماند، دردی را دوا نمیکند.
با وضعیتی که در حال حاضر حاکم است و انتظاراتی که مردم و کسبه دارند، باید طوری رفتار شود که نهتنها آب به آسیاب دشمن ریخته نشود بلکه اصناف، بازاریان و طبقه شریف و محجوب کارگری برای پیگیری مطالبات صنفی و شنیده شدن صدایشان به کف خیابان نیایند. مسئولان باید فشار اقتصادی را از روی دوش مردم و کارگران بردارند.
متأسفانه در این مسیر با اینکه میدانیم ایراد از کجاست اما نظارت و برخورد قانونی به موقع انجام نمیشود، وگرنه کارگران کار خود را به نحو احسن انجام میدهند و نباید دغدغه حقوق آخر برج را داشته باشند.
لازم است شرایط اقتصادی به نحوی مدیریت شود که فشار اقتصادی به کارگران لطمه نزند و با برنامهریزی مناسب جامعه کارگری بدون دغدغه خاطر در کارخانهها و در خطوط تولید به فعالیت بپردازند.
اکنون شرایط به سمتی حرکت کرده که دغدغه اکثریت جامعه معیشت است. نباید مطالبات صنفی به اجتماعات کشیده شود. مردم آنچه انتظار دارند بهبود معیشت است که باید تأمین شود. بیشتر صدماتی که میخوریم به دلیل برنامههای غلط است. متأسفانه سیاستهایی وضع شده؛ چه بانکی و چه پولی که همه اقتصاد را دچار مشکل کرده است. دیدیم که بانک آینده چه خسارتی دید و اینها باعث شد اقتصاد کشور به هم بریزد. چرا اینقدر نرخ ارز در ایران باید نوسان داشته باشد؟ ارزش پول ملی آنقدر افت کرده که با ۱۵ میلیون تومان و ۲۰ میلیون تومان حقوق نمیتوان زندگی را اداره کرد. خواسته بهحق ما و جامعه کارگری از شورای عالی کار آن است که در فرایند تعیین دستمزد سال آینده واقعیتهای روز زندگی و سبد معیشت کارگران را درنظر گیرد. تا زمانی که تورم موجود، مهار و جلوی نوسان نرخ ارز و دلار گرفته نشود، درصد افزایش مزد بیمعناست. دستمزد باید به مردم قدرت خرید بدهد.
حال دولت با اجرای طرحهایی مانند کالابرگ تلاش بر رفع مشکلات معیشتی دارد اما باید به خاطر داشت شاید این طرح بتواند در یک مقطعی مشکل معیشتی مردم را حل و هزینهها را جبران کند اما در درازمدت قطعاً خانوارها به لحاظ مصرفی به مشکل برمیخورند؛ مگر اینکه با افزایش تورم این مبلغ هم بالا برود. در غیر این صورت اگر بخواهد مثل یارانهها قبلی ثابت بماند، دردی را دوا نمیکند.
با وضعیتی که در حال حاضر حاکم است و انتظاراتی که مردم و کسبه دارند، باید طوری رفتار شود که نهتنها آب به آسیاب دشمن ریخته نشود بلکه اصناف، بازاریان و طبقه شریف و محجوب کارگری برای پیگیری مطالبات صنفی و شنیده شدن صدایشان به کف خیابان نیایند. مسئولان باید فشار اقتصادی را از روی دوش مردم و کارگران بردارند.