رنگ مو؛ خطر یا زیبایی

نگرانی درباره رنگ مو فراتر از ظاهر شیک و جذاب آن است؛ وقتی رنگ به پوست سر می‌رسد، ماجرا جدی می‌شود. پوست سر منبع غنی خون است و مواد شیمیایی می‌توانند از این مسیر وارد جریان خون شوند. رنگ‌های دائمی قشر مو را می‌شکنند تا رنگدانه‌ها را از بین ببرند و رنگ جدید جایگزین شود، در حالی که رنگ‌های موقت و نیمه دائمی بیشتر سطح مو را پوشش می‌دهند و با شست‌وشو پاک می‌شوند. پژوهشگران آمین‌های آروماتیک در رنگ‌های دائمی را عامل بالقوه افزایش خطر سرطان می‌دانند؛ این مواد می‌توانند با DNA تداخل کنند و جهش‌های سرطانی ایجاد کنند. علاوه بر این، تقلید یا مسدود کردن هورمون استروژن توسط این مواد ممکن است سلامت باروری را تحت تأثیر قرار دهد.
برای کاهش ریسک، پیش از خرید محصولات برچسب‌ها را بخوانید و رنگ‌هایی را انتخاب کنید که فاقد PPD یا آمین‌های آروماتیک مشابه باشند. رنگ‌های گیاهی معمولاً مواد خطرناک کمتری دارند. فاصله بین دفعات رنگ کردن را افزایش دهید و تغییر رنگ‌های مکرر را کنار بگذارید. پوست سر و دستان خود را پوشش دهید و از وازلین و دستکش استفاده کنید تا جذب رنگ به حداقل برسد.
از ترکیب رنگ مو با دیگر محصولات شیمیایی مانند صاف‌کننده‌ها پرهیز کنید یا حداقل بین استفاده‌ها شش تا هشت هفته فاصله بگذارید. همچنین شروع رنگ کردن در سنین پایین توصیه نمی‌شود؛ چرا که می‌تواند خطر مشکلات باروری و سرطان را افزایش دهد. با رعایت این نکات می‌توان رنگ مو را با دقت و ایمنی بیشتری تجربه کرد و از زیبایی بدون ریسک جدی لذت برد.