تماشاخانه
بزرگداشت اکبر عبدی
اتفاق خوب جشنواره امسال، اختصاص بزرگداشتی به اکبر عبدی بود. بازیگری با نقشهای استثناییاش، همان نقشهای باورنکردنی در «هنرپیشه» و «مادر». هرچند شوخیهای عبدی، کمی عجیب و غریب بود اما او پس از عشق و محبتی که نثار همسرش کرد و شوخیهای متفاوتی که درباره سلبریتیها انجام داد، گفت: «از شما مردم عزیز تشکر میکنم که حتی فیلمهای مزخرفی را که بازی کردم، دیدید و هیچی نگفتید.»
نوبت به صدا رسید
منوچهر اسماعیلی هم از کسانی بود که در مراسم بزرگداشت خود حاضر شد و گفت: «در همه فیلمها به شما سلام کردم و امشب جواب دادید.» اسماعیلی، صداپیشهای است که صدایش بیشتر از چهرهاش آشناست، اما اگر از عبدی بپرسید، برایتان میگوید: «اسماعیلی، فرشچیان سینما است. سینما 50 درصد صدا و 50 درصد تصویر است. در فیلم «مادر» او به جای من، درست مثل خودم حرف زد. او در واقع، کاستیهای من را با صدای مخملی خود پر کرد.»
از کتاب خاطرات نجفی
محمدعلی نجفی، کارگردان سینما و تلویزیون هم از خاطراتش درباره سینما گفت و به روزهای پیش از انقلاب اشاره کرد: «47 سال پیش، زمانی که در محافل مذهبی و خانوادههای مذهبی، کمتر میشد از سینما صحبت کرد، من با دو یار؛ همسرم و مهندس فخرالدین انوار، توانستم حرفم را در مورد سینما بزنم. ما در کنار هم و با بهرهگیری از مشورتهای خود، نمایشنامه «سربداران» را نوشتیم و با هم کار کردیم.» همین نمایشنامه، در سال 63 تبدیل به سریالی پرطرفدار شد.
به یاد علی معلم
یک سال از درگذشت علی معلم، تهیهکننده و یکی از اهالی رسانه میگذرد. در مراسم بزرگداشت علی معلم، پسرش از غم نبود او گفت و جای خالیاش، که این جشنواره را سختتر از جشنوارههای قبل میکند: «خوشحالم که اهالی سینما همچنان پشت هم ایستادهاند.» اما همین جملات و البته کلیپ پخششده، باعث شد وقتی منوچهر اسماعیلی روی صحنه آمد، صحبتهایش را کوتاه کند و بگوید: «حال خوشی ندارم و بعد از دیدن این صحنهها، قبول کنید که توان ایستادن ندارم.»