مرگ مغزی چیست؟
«مرگ مغزی» اصطلاحی پزشکی و حقوقی است که به حالتی اشاره دارد که در آن مغز فرد کاملاً و بهطور دائمی از کار میافتد. در این وضعیت، بهخاطر جراحت یا بیماری شدید، تمام بخشهای مغز و ساقه مغز دچار آسیب جدی و برگشتناپذیر میشوند. ساقه مغز که بخش پایینی مغز است و به نخاع متصل میشود، وظیفه کنترل عملکردهای حیاتی بدن مانند تنفس، ضربان قلب و حواس پنجگانه (بینایی، شنوایی، لامسه) و همچنین توانایی حرکت را بر عهده دارد. از آنجا که این بخشها نقش حیاتی در حفظ زندگی دارند، تشخیص «مرگ مغزی» به معنای پایان زندگی قانونی فرد است. شاید بیان این موضوع گیجکننده باشد؛ چرا که دستگاههای حمایتی پزشکی همچنان قلب را به تپش و ریهها را به تنفس وادار میکنند، اما فرد هیچگاه هوشیاری خود را بازیابی نمیکند و تنفس خودبهخودی نیز دیگر امکانپذیر نیست. ساقه مغز، به عنوان پل ارتباطی میان مغز و نخاع، تنظیمکننده بیشتر فرایندهای خودکار بدن است که بدون آنها ادامه حیات ممکن نیست. این عملکردها شامل تنفس، ضربان قلب، فشار خون و بلع است.