کنفدراسیون فوتبال آسیا هفته قبل بازی‌های نمایندگان ایران و عربستان در لیگ قهرمانان آسیا را تا 25 اسفندماه به تعویق انداخت. این حکم که توسط هیئت اجرایی کنفدراسیون تایید‌شده، تاکید می‌کند که ایران و عربستان باید تا پایان اسفندماه مشکلشان را حل کنند والا باید برای بازی‌هایشان به زمین سوم بروند. حکمی که سبب شد منتقدان فدراسیون فوتبال آن را بسیار بد بدانند و اسدی، دبیرکل و نماینده فدراسیون، آن را حکمی خوب توصیف کند. اما حقیقت چیست؟ عربستان چه گفت؟ و در آخر چه اتفاقی رخ خواهد داد؟ این گزارش به این سوالات پاسخ خواهد داد.

 

  عربستان چه ادعایی کرده؟

برخلاف آنچه در رسانه‌ها منتشر می‌شود، عربستان با مشاوره‌های خوبی که گرفته ادعاهایی قابل‌اعتنا دارد. آن‌ها در 3 محور علیه ایران شکایت کرده‌اند. محور اول آن‌ها نداشتن سفارتخانه در ایران است. ایران و عربستان هیچ‌کدام سفارتخانه‌های فعالی ندارند و همین کمک می‌کند به برگزار نشدن بازی. دومین مسئله عدم امنیت اتباع عربستان است که حقیقت ندارد اما گفته شده. سومین مسئله هم پرونده‌هایی است مربوط به 2 یا 3 سال اخیر که باشگاه‌های عربستانی علیه باشگاه‌های ایرانی به AFC ارائه کرده‌اند.

 

  سعودی‌ها موفق می‌شوند؟

متاسفانه در هر سه مورد عربستانی‌ها در جلسه موفق بوده‌اند. بسته شدن سفارت عربستان در ایران هرچند اتفاقی سیاسی است، اما صادر نشدن ویزا یک مشکل فنی بزرگ به حساب می‌آید که در همه مسابقات فوتبال می‌تواند تاثیرگذار باشد. یعنی عربستانی‌ها برای رفتار سیاسی‌شان توجیه فنی پیدا کرده‌اند. ایرانی‌ها با میزبانی از عراق و سوریه و افغانستان امنیت خود را ثابت کرده‌اند، اما عربستان مدعی است که به خاطر مشکلات سیاسی بین دو کشور اتباعش امنیت ندارند، همان‌طور که سفارتخانه‌اش نداشت. گزارش‌های گذشته عربستانی‌ها در کنفدراسیون فوتبال آسیا هم همچنان موجود است. فحاشی به بازیکنان تیم‌های عربی، تجمع سیاسی در استادیوم زمان برگزاری بازی با بحرین و جو ملتهب پس از بازی‌های عربستانی‌ها مدارکی است که گزارش‌های قدیمی آن در کنفدراسیون فوتبال آسیا موجود است و سبب شده رای AFC رنگ حمایت از عربستان را بگیرد.

 

  چرا ادعای امارات رد شد؟

امارات از روز اول همراه با عربستان در شکایت علیه فوتبال ایران حضور داشت. اما مشکل اساسی اماراتی‌ها این بود که هیچ مدرک مستندی نداشتند. آن‌ها با ایران روابط تجاری مستقیم دارند و اتباع دو کشور به‌راحتی می‌توانند با یکدیگر رفت‌وآمد کنند. در اصل برجا بودن سفارتخانه دو کشور سبب می‌شود که عملا ادعای اماراتی‌ها شباهتی به عربستان نداشته باشد و رد شود.

 

  ایران چه کار می‌توانست بکند؟

ایران به غیر از رجزخوانی‌های مسئولان فدراسیون فوتبال نیاز داشت که قابلیت‌هایش را به رخ کنفدراسیون فوتبال آسیا بکشد و قبل از این جلسه بتواند از فوتبال ایران دفاع کند. بازار ایران به‌خصوص پس از برجام بازار بسیار مقبولی برای برندهای جهانی به حساب می‌آید و اسپانسرهای مسابقات لیگ قهرمانان آسیا می‌توانستند به ایران برای میزبانی مسابقات کمک کنند. نکته مهم دیگر حجم زیاد تماشاگران ایرانی است که در صورت از دست رفتن میزبانی تیم‌های ایرانی از دست می‌رود و این یک نقطه‌ضعف برای AFC به حساب می‌آید. نقاط مثبتی که البته باید قبل از جلسه مورد رایزنی قرار می‌گرفت و پای کمیته‌های دیگر را به این حکم باز می‌کرد، اما این اتفاق رخ نداد.

 

  حکم به نفع کیست؟

این حکم بیش از اینکه به نفع ایران یا عربستان باشد، به نفع شیخ سلمان رئیس کنفدراسیون فوتبال آسیاست. او که برای انتخابات فیفا نامزد شده به رای عربستان و ایران در انتخابات نیاز دارد و به همین دلیل صدور هر حکمی به غیر از تعویق سبب می‌شود یک طرف ماجرا از او آزرده‌خاطر شود. حالا در 25 اسفندماه او یا رئیس فیفا شده که دیگر کاری به این مسائل ندارد و یا رئیس کنفدراسیون فوتبال آسیاست که می‌تواند به‌راحتی تصمیمش را بگیرد. تصمیمی که بعید است به نفع ایران باشد.

 

  فیفا به ایران کمک می‌کند؟

اگر لایحه ایران به قدرت لایحه عربستان باشد می‌توان روی کمک فیفا حساب کرد، اما ناگفته پیداست که مسئولان فدراسیون فوتبال از این مسیر به جایی نخواهند رسید. آن‌ها چندین هفته فرصت داشتند که فضای ضدایرانی را اصلاح کنند و موفق نشدند. حالا اینکه بخواهند با شکایت به فیفا موفق شوند کمی مشکل به نظر می‌رسد. مخصوصا اگر شیخ سلمان بحرینی به ریاست فیفا برسد.

 

  ممکن است ایران برنده شود؟

علی کفاشیان بسیار به این مسئله امیدوار است اما فدراسیون فوتبال ایران باید امیدوار باشد که این مشکل یا از طریق سیاست حل شود و یا اینکه کفاشیان بتواند رئیس فدراسیون فوتبال عربستان را راضی کند که از موضع خود عقب‌نشینی کند. اتفافاتی که کمی دور از ذهن به نظر می‌رسند.