پابرهنه‌ها نام رمانی از زاهاریا استانکو نویسنده رومانیایی است که در سال ۱۹۴۸ منتشر شد. کتاب واقعه‌ای پیش از قیام دهقانی و بزرگ سال ۱۹۰۷ را نقل می‌کند که در روستایی در اولتنین رخ می‌دهد. داریه، جوانکی کشاورز، هرروز شاهد خشونت کشاورزانی است که زود دست به چاقو می‌برند و با زنان و کودکانشان بدرفتاری می‌کنند. قحطی که به دنبال تابستان خشک و بی‌باران ۱۹۰۶ سر می‌رسد، خشم کشاورزان فقیرتر را به حد اعلا می‌رساند، زیرا نجیب‌زادگان راضی نمی‌شوند به اندازه نانشان به آن‌ها گندم قرض دهند. نجیب‌زاده‌ای سگ‌ها را به جان آن‌ها می‌اندازد. کشاورزان مرعوب زورگویی نمی‌شوند: جمعیت خشمگین ژاندارم را می‌کشد. استانکو، زندگی سخت و فقیرانه کشاورزان، تجربیات شخصی دوره جوانی و حوادث سیاسی را، با سرمشق گرفتن از شولوخوف، از دیدگاه واقع‌گرایی سوسیالیستی توصیف می‌کند. خشونت روستاییان را به‌عنوان پیامد فقر و ظلم نجیب‌زادگان، که از دیدگاه نبرد طبقاتی استثمارگران بی‌ملاحظه‌ای هستند، شرح می‌دهد. اثری که فارغ از زمان تالیف خود و ارتباطات اجتماعی مولف، می‌تواند مورد قضاوت قرار بگیرد. این کتاب را نشر نگاه با ترجمه احمد شاملو منتشر کرده است.