پرویز مظلومی برای دربی ریسک ویژه‌ای کرد. او تصمیم گرفت تیمش را براساس دفاع و ضدحمله به زمین بفرستد. حضور برهانی سرعتی در کنار شهباززاده زوجی را درست می‌کرد که می‌توانستند پرسپولیس را شکست دهند. مظلومی لابد حساب کرده بود که بازی گل زودهنگام نخواهد داشت و مهاجمان پرسپولیس مانند همه بازی‌ها، با بی‌دقتی چند موقعیت را از دست خواهند داد. قرمزها در حمله ضربه‌پذیر می‌شدند و استقلال به گل می‌رسید. حتی پس از گل اول هم یک‌بار این اتفاق افتاد که برهانی تک‌به‌تک شود اما برعکس پرسپولیسی‌ها او موفق نبود و بازی یک‌طرفه شد. پرویز مظلومی ریسک کرد و ریسکش اشتباه جواب داد. اما به نظر می‌رسد امروز طردشده آبی‌ها باشد. مربی‌ای که تیمش را 17 هفته صدر جدول نگه داشته و هنوز امیدش برای قهرمانی کاملا از بین نرفته. مظلومی نه به سبک برانکو اما به سبک خودش تغییرات خوبی در استقلال ایجاد کرده. او به تیمی آمد که یک دهه اخیر افتخارات زیادی داشته اما از آن افتخارات نه ستاره‌هایش باقی مانده‌اند و نه بازیکنان جوانی که امید به آینده را بالا ببرند. مظلومی اما یک‌تنه تیمش را جوان کرد و بازی خوبی از بازیکنان جوان تیمش گرفت. جوان‌گرایی البته هیچ‌وقت با نتیجه گرفتن همراه نیست. با این حال تیم مظلومی در ابتدای فصل خیلی خوب نتیجه گرفت و انتظارات را از تیم بدون ستاره و متوسطش بالا برد. مظلومی در ابتدای فصل قول قهرمانی نداده بود اما تیمش 17 هفته در صدر جدول بود و این انتظار ایجاد شد که باید تیم را قهرمان کند. فضایی که منجر به بازی انتحاری استقلال در دربی شد. استقلال اگر این بازی را نمی‌برد (که نبرد) شانس قهرمانی‌اش بسیار کم می‌شد، چون دو هفته مانده به آخر هم مقابل تراکتورسازی بازی دارد. عملیات انتحاری مظلومی در دربی هم به همین دلیل بود که قهرمانی را برای تیمش حفظ کند. او این شکست را خورد چون انتظارات از تیم جوانی که هنوز ستاره مهمی ندارد بسیار بالاست. استقلال مظلومی نباید امسال قضاوت شود اما این اتفاق رخ داده و حالا به نظر می‌رسد سرمربی را در شرایط بدی قرار داده. مظلومی تیمش را جوان کرده و همچنان به فرصت برای جواب گرفتن نیاز دارد. فرصتی که شاید به او داده نشود.