نرخ بیکاری سال 1394 در شرایطی 11 درصد اعلام شده که اگر برنامه‌های دولت نبود می‌تواست فراتر از این حد برود و یک رکورد به ثبت برساند. برای فهم این مسئله باید به اطلاع برسانم که دولت با اجرای برنامه‌های متعدد مانع از ریزش بیش از 670 هزار فرصت شغلی در کارگاه‌های  مختلف شد. شاید سوال شود چگونه چنین اقدامی انجام شده و چرا در سال‌های قبل مانع از سقوط بنگاه‌ها نشده‌ایم؟ در این زمینه قوانینی که مانع از تولید کشور هستند را به طور کلی حذف کرده‌ایم و شخصا دستور لغو بخشنامه‌ها و دستورالعمل‌های ضدتولید را صادر کرده‌ام. هرچند در این میان برخی مشاغل از دست رفتند، اما درمجموع کفه ترازو در جلوگیری از ریزش نیروی کار سنگین‌تر است که امیدواریم در آینده اقتصاد کشور با رونق اقتصادی فرصت‌های جدید شغلی را فراهم کند.

البته وزارت کار متولی ایجاد اشتغال نبوده و تنها میان دستگاه‌های متولی ایجاد شغل یعنی وزارتخانه‌های صنعت، معدن و تجارت، وزارت جهاد کشاورزی و وزارت اقتصاد هماهنگی ایجاد می‌کند. به عبارت دیگر ایجاد شغل وظیفه یک یا دو یا حتی چند دستگاه نیست. تمام دستگاه‌های رسمی دولتی و غیردولتی وظیفه ایجاد شغل از طریق برنامه‌های مختلف را دارند. تسهیل‌سازی ایجاد شغل و یا رفع موانع کسب‌وکار ازجمله اقدامات فرابخشی است. در وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی هم تمام ریزش‌هایی که در سال 94 با آن مواجه بودیم یا تحت پوشش بیمه بیکاری قرار گرفتند و یا با بازآموزی مجدد فنی و حرفه‌ای مجددا به کار گمارده شدند. بنابراین تمام افرادی که تحت پوشش بیمه بیکاری قرار می‌گیرند در فاصله بسیار کمتری نسبت به گذشته مجددا به اشتغال بازمی‌گردند. با این حال رفع معضل بیکاری به برنامه و همت ملی نیاز دارد و وزارت کار هم آماده است تمام توان خود را برای به نتیجه رساندن این برنامه‌ها به کار گیرد.