خار پاشنه یکی از شایع‌ترین علل درد مزمن در کف پا است؛ زائده‌ای استخوانی که در محل اتصال رباط نیام کف‌پایی به استخوان پاشنه شکل می‌گیرد و اغلب تا بروز درد یا التهاب مورد توجه قرار نمی‌گیرد. این عارضه معمولاً پیامد تلاش بدن برای ترمیم فشار یا تورم مزمن در ناحیه کف پاست و در بسیاری از موارد همزمان با التهاب نیام کف‌پایی دیده می‌شود. با وجود آنکه برداشتن این خار از طریق جراحی ممکن است، بیشتر پزشکان درمان‌های غیرتهاجمی را به‌عنوان خط نخست درمان توصیه می‌کنند تا از تشدید آسیب و عود درد جلوگیری شود.

ارتباط و تشخیص
خار پاشنه و التهاب نیام کف‌پایی دو اختلال متفاوت اما به‌هم‌پیوسته‌اند. التهاب نیام کف‌پایی زمانی بروز می‌کند که بافت کشسان و مقاوم میان پاشنه و پنجه پا دچار کشیدگی یا پارگی‌های ریز ناشی از فشار مکرر شود. درد در این حالت معمولاً با نخستین گام‌های صبحگاهی یا پس از مدتی استراحت شدت می‌گیرد و با راه رفتن موقتاً کاهش می‌یابد. بدن در واکنش به این التهاب مزمن، با ساخت بافت استخوانی اضافی در محل، به دفاع می‌پردازد؛ همین فرایند تدافعی در نهایت منجر به شکل‌گیری خار پاشنه می‌شود. تشخیص این عارضه معمولاً با معاینه فیزیکی و تصویربرداری با اشعه ایکس انجام می‌شود که وجود زائده استخوانی را آشکار می‌کند.

درمان و پیشگیری
درمان غیرجراحی پایه اصلی کنترل این عارضه است. استراحت دادن به پا، استفاده از کمپرس سرد، مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی و پوشیدن کفش‌ها یا کفی‌های طبی با قوس حمایتی، روش‌هایی هستند که به کاهش التهاب و توزیع صحیح فشار کمک می‌کنند. تنها در موارد شدید، برداشتن خار به‌عنوان بخشی از جراحی برای ترمیم نیام کف‌پایی انجام می‌شود. برای پیشگیری مؤثر، اصلاح شیوه زندگی اهمیت دارد: انتخاب سطوح نرم برای راه رفتن، استفاده از کفش مناسب، پرهیز از اضافه‌وزن و تعدیل فعالیت‌های روزانه فشار بر پاشنه را کاهش می‌دهد.