تبخال یکی از شایع‌ترین عفونت‌های ویروسی پوست در ناحیه دهان است؛ تاول‌های کوچکی که اغلب روی لب یا اطراف آن ظاهر می‌شوند و چند روزی با سوزش و درد همراه‌اند. عامل این عارضه ویروسی به نام «هرپس سیمپلکس نوع یک» است که معمولاً از طریق تماس نزدیک، مانند بوسیدن یا استفاده مشترک از ظروف غذاخوری، لیوان یا حوله منتقل می‌شود. بسیاری از افراد در نخستین برخورد با این ویروس ممکن است علامت مشخصی نداشته باشند، اما در برخی دیگر علائمی شبیه سرماخوردگی، همراه با زخم‌های دهانی و ناراحتی عمومی دیده می‌شود.

پس از ورود ویروس به بدن، ماجرا به پایان نمی‌رسد. ویروس هرپس سیمپلکس توانایی ویژه‌ای دارد: در سلول‌های عصبی پنهان می‌شود و می‌تواند مدت‌ها در حالت خاموش باقی بماند. به همین دلیل تبخال برخلاف بسیاری از عفونت‌های دیگر، کاملاً از بدن ریشه‌کن نمی‌شود. هنگامی که شرایطی مانند استرس، خستگی شدید، کاهش ایمنی بدن، تب، سرماخوردگی یا حتی قرار گرفتن طولانی در برابر نور خورشید رخ دهد، ویروس دوباره فعال می‌شود و همان تاول‌های آشنا روی لب‌ها ظاهر می‌شوند.
 نشانه‌های آغاز تبخال معمولاً پیش از دیده شدن تاول‌ها احساس می‌شود. بسیاری از افراد ابتدا سوزن‌سوزن شدن یا خارش در ناحیه لب را تجربه می‌کنند. سپس تاول‌های ریز شکل می‌گیرند، بزرگ‌تر می‌شوند و پس از ترکیدن، پوسته می‌بندند. این روند معمولاً حدود یک هفته طول می‌کشد و در این مدت لب‌ها ممکن است خشک، ملتهب و دردناک باشند.
 اگر تبخال‌ها به طور مکرر ظاهر می‌شوند یا شدت زیادی دارند، مشورت با پزشک اهمیت دارد. داروهای ضدویروسی خوراکی می‌توانند مدت و شدت دوره بیماری را کاهش دهند و در برخی موارد حتی تعداد دفعات عود را کم کنند. داروهای موضعی نیز تا اندازه‌ای به کاهش درد و التهاب کمک می‌کنند، هرچند مانع تکثیر کامل ویروس نمی‌شوند.