کارگران مشاغل سخت و زیانآور
مشاغل سخت و زیانآور بخش جداییناپذیر از اقتصاد جهانی هستند. این مشاغل که اغلب با خطرات جانی، فشارهای جسمی و روانی شدید و شرایط محیطی نامساعد همراهند، نقش حیاتی در صنایع کلیدی مانند معدن، ساختوساز، کشاورزی و ماهیگیری ایفا میکنند. با این حال، کارگران این حوزهها بهطور مداوم در معرض آسیبهای جدی قرار دارند. براساس گزارش سازمان بینالمللی کار (ILO)، سالانه بیش از ۲.۸ میلیون نفر در سراسر جهان بهدلیل حوادث یا بیماریهای مرتبط با کار جان خود را از دست میدهند و بیش از ۳۷۴ میلیون نفر دچار آسیبهای غیرمرگبار میشوند. در این گزارش، به بررسی نقش سازمانهای تأمیناجتماعی در حمایت از کارگران مشاغل سخت و زیانآور و راهکارهای بهبود شرایط میپردازیم.
مشاغل سخت و زیانآور به مشاغلی اطلاق میشود که در آنها کارگران در معرض خطرات جدی جسمی، روانی، یا محیطی قرار دارند. این مشاغل معمولاً به دو دسته کلی تقسیم میشوند:
۱. مشاغل با خطرات فیزیکی بالا: مانند کار در معادن، ساختوساز و ماهیگیری که خطرات مستقیم مانند سقوط، انفجار، یا غرقشدگی در آنها وجود دارد.
۲. مشاغل با خطرات بهداشتی و محیطی: مانند کار در محیطهای با تشعشعات رادیواکتیو، تماس با مواد شیمیایی سمی و یا کار در دمای بسیار بالا یا پایین.
بر اساس استانداردهای ILO، این مشاغل نیازمند تدابیر ویژه ایمنی و حمایتهای قانونی هستند تا از آسیبهای جانی و مالی جلوگیری شود.
گستره مشاغل سخت و زیانآور در جهان
مشاغل سخت و زیانآور در سراسر جهان، بهویژه در کشورهای در حال توسعه و اقتصادهای نوظهور، رواج بیشتری دارند. در ادامه، به برخی از مهمترین این مشاغل و چالشهای مرتبط با آنها اشاره میشود:
1. کار در معادن
کار در معادن یکی از خطرناکترین مشاغل جهان شناخته میشود. کارگران معدن با خطراتی مانند ریزش، انفجار، گرد و غبار سمی و دمای بالا مواجهاند. براساس گزارش ILO، نرخ مرگومیر در این شغل ۱۶۴ نفر بهازای هر ۱۰۰ هزار کارگر است.
2. ماهیگیری
ماهیگیری، بهویژه در مناطق ساحلی و کشورهای جزیرهای مانند فیلیپین، اندونزی و ویتنام، یکی از پرخطرترین مشاغل است. خطرات این شغل شامل غرقشدگی، حمله کوسه و کار در اعماق دریاست.
3. ساختوساز
صنعت ساختوساز، بهدلیل ماهیت فیزیکی و استفاده از ماشینآلات سنگین، یکی از پرخطرترین حوزههاست. سقوط از ارتفاع، برقگرفتگی و حوادث ناشی از تجهیزات از اصلیترین عوامل مرگومیر در این صنعت هستند.
4. کشاورزی
کشاورزی، بهخصوص در کشورهای در حال توسعه، با خطراتی مانند تماس با آفتکشها، کار با ماشینآلات سنگین و شرایط آبوهوایی نامساعد همراه است.
5. آتشنشانی و غواصی
این مشاغل با آمادهباش ۲۴ ساعته و مواجهه با خطرات جانی همراهند. آتشنشانان در معرض دود سمی، آتشسوزیهای گسترده و ریزش ساختمانها قرار دارند. غواصان نیز با خطراتی مانند فشار آب، کمبود اکسیژن، و حمله حیوانات دریایی درگیرند.
نقش سازمانهای تأمیناجتماعی
سازمانهای تأمیناجتماعی در سراسر جهان، نقشی کلیدی در حمایت از کارگران مشاغل سخت و زیانآور ایفا میکنند. این سازمانها با ارائه خدمات درمانی، بیمههای حوادث و مزایای بازنشستگی زودرس، به کاهش فشارهای اقتصادی و اجتماعی بر کارگران و خانوادههای آنها کمک میکنند. در ادامه به برخی از اقدامات مهم این سازمانها اشاره میشود:
1. ارائه بیمههای حوادث و بیماریهای شغلی
- آلمان: سازمان تأمیناجتماعی آلمان (Deutsche Rentenversicherung) بیمههای جامعی برای کارگران مشاغل سخت ارائه میدهد که شامل پوشش هزینههای درمانی و غرامت ازکارافتادگی است.
- ژاپن: سازمان بیمه کارگران ژاپن (Japan Workers' Compensation Insurance) به کارگران آسیبدیده، کمکهای مالی و درمانی ارائه میکند.
2. بازنشستگی زودرس
- فرانسه: کارگران مشاغل سخت میتوانند پس از ۲۰ سال کار متوالی بازنشسته شوند و از مزایای کامل بازنشستگی بهرهمند شوند.
- کانادا: برنامههای بازنشستگی زودرس برای کارگران معدن و ساختوساز در نظر گرفته شده است.
3. خدمات درمانی و توانبخشی
- استرالیا: سازمان تأمیناجتماعی استرالیا (Centrelink) خدمات درمانی و توانبخشی رایگان برای کارگران آسیبدیده ارائه میدهد.
- برزیل: برای کمک به کارگران در بازگشت به بازار کار، برنامههای توانبخشی حرفهای دارد.
4. آموزش و آگاهیرسانی
- سوئد: سازمان تأمیناجتماعی سوئد (Försäkringskassan) دورههای آموزشی ایمنی و بهداشت حرفهای برای کارگران و کارفرمایان برگزار میکند.
- هند: دارای کمپینهای ملی برای افزایش آگاهی درباره خطرات شغلی و روشهای پیشگیری از حوادث است.
چالشهای پیشرو
1. کمبود بودجه: بسیاری از سازمانهای تأمیناجتماعی در کشورهای در حال توسعه کمبود بودجه دارند.
2. ضعف در اجرای قوانین: در برخی کشورها، قوانین تأمیناجتماعی بهدرستی اجرا نمیشوند.
3. افزایش تقاضا: با رشد جمعیت و افزایش تعداد کارگران مشاغل سخت، فشار بر سازمانهای تأمیناجتماعی افزایش یافته است.
راهکارهای بهبود عملکرد
1. افزایش بودجه: دولتها باید بودجه بیشتری به سازمانهای تأمیناجتماعی اختصاص دهند.
2. تقویت قوانین: اجرای دقیق قوانین کار و تأمیناجتماعی برای حمایت از کارگران.
3. همکاری بینالمللی: انتقال دانش و تجربه از کشورهای پیشرفته به کشورهای در حال توسعه.
4. استفاده از فناوری: بهرهگیری از فناوریهای نوین برای بهبود خدمات و کاهش هزینهها.
در مجموع، باید گفت که سازمانهای تأمیناجتماعی نقش حیاتی در حمایت از کارگران مشاغل سخت و زیانآور ایفا میکنند. با این حال، چالشهای متعددی از جمله کمبود بودجه و ضعف در اجرای قوانین وجود دارد. بهبود عملکرد این سازمانها نیازمند همکاری همهجانبه دولتها، کارفرمایان و نهادهای بینالمللی است. همانگونه که گای رایدر، مدیر کل سابق ILO، گفته است: «کار شایسته حق هر کارگر و ایمنی در کار بخشی جداییناپذیر از این حق است. تنها با تقویت زیرساختهای تأمیناجتماعی و حمایت از کارگران میتوان از فاجعههای انسانی و اقتصادی جلوگیری کرد.»